Hi 14,1studiuj →
UBGCzłowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;
BG 1881Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;
Księga Hioba 14
Hi 14,2studiuj →
UBGWyrasta jak kwiat i zostaje podcięty, znika jak cień i się nie ostaje.
BG 1881Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.
Hi 14,3studiuj →
UBGA jednak na takiego otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd.
BG 1881Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
Hi 14,4studiuj →
UBGKtóż może wydobyć czystego z nieczystego? Ani jeden.
BG 1881Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden;
Hi 14,5studiuj →
UBGGdyż jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć.
BG 1881Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.
Hi 14,6studiuj →
UBGOdstąp od niego, aby odpoczął, aż zakończy swój dzień jak najemnik.
BG 1881Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.
Hi 14,7studiuj →
UBGDla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie.
BG 1881Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.
Hi 14,8studiuj →
UBGChoć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;
BG 1881Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:
Hi 14,9studiuj →
UBGTo jednak gdy poczuje wodę, odrasta i rozpuszcza gałęzie jak sadzonka.
BG 1881Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.
Hi 14,10studiuj →
UBGAle człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?
BG 1881Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?
Hi 14,11studiuj →
UBGJak ubywa wód z morza i rzeka opada, i wysycha;
BG 1881Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.
Hi 14,12studiuj →
UBGTak jest z człowiekiem, gdy się położy i już nie wstanie; dopóki niebiosa będą trwać, nie ocknie się ani nie będzie obudzony ze swego snu.
BG 1881Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.
Hi 14,13studiuj →
UBGObyś mnie w grobie ukrył i schował, aż twój gniew się uciszy, wyznaczył mi czas i wspomniał na mnie.
BG 1881Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!
Hi 14,14studiuj →
UBGGdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.
BG 1881Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.
Hi 14,15studiuj →
UBGZawołasz, a ja ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk.
BG 1881Zawołasz, a ja tobie odpowiem; a spraw rąk twoich pożądasz.
Hi 14,16studiuj →
UBGTeraz jednak liczysz moje kroki. Czy nie zważasz na mój grzech?
BG 1881Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój.
Hi 14,17studiuj →
UBGMój występek jest zapieczętowany w woreczku, gromadzisz moje nieprawości.
BG 1881Zapięczętowane jest w wiązance przestępstwo moje, a zgromadzasz nieprawości moje.
Hi 14,18studiuj →
UBGDoprawdy, góra pada i rozsypuje się, i skała przesuwa się ze swego miejsca.
BG 1881Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.
Hi 14,19studiuj →
UBGWody wydrążają kamienie, ulewa podrywa to, co wyrośnie z prochu ziemi, a ty nadzieję człowieka obracasz wniwecz.
BG 1881Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.
Hi 14,20studiuj →
UBGStale pokonujesz go, a on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i odprawiasz go.
BG 1881Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.
Hi 14,21studiuj →
UBGJego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.
BG 1881Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.
Hi 14,22studiuj →
UBGAle jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze.
BG 1881Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.
Biblia Gdańska (1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.