Studiuj werset

Księga Hioba 14,22

„Ale jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A wszakóż ciało jego póki żyw boleć będzie, a dusza jego nad samym sobą płakać będzie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale poki nosi ciało swe, poty bolesć będzie cierpiał, a poki w nim dusza, poty się frasować będzie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Tylko nad nim boleje jego własne ciało, a jego dusza nad nim płacze.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But his flesh upon him shall have pain, and his soul within him shall mourn.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He feels only the pain of his own body and mourns only for himself.”
WEB · World English Bible, 2020: But his flesh on him has pain, and his soul within him mourns.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אַךְ־בְּ֭שָׂרוֹ עָלָ֣יו יִכְאָ֑ב וְ֝נַפְשׁ֗וֹ עָלָ֥יו תֶּאֱבָֽל׃ פ
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἀλλ᾿ ἢ αἱ σάρκες αὐτοῦ ἤλγησαν, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐπένθησεν.

Porównaj cały rozdział Hi 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 19,26 →
„A choć moja skóra się rozłoży, to w swoim ciele ujrzę Boga.”
Hi 19,20 →
„Moje kości przylgnęły do mojej skóry i do mego ciała; pozostała tylko skóra wokół zębów.”
Hi 19,22 →
„Czemu mnie prześladujecie jak Bóg? Czy nie dość wam mojego ciała?”
Hi 33,19–21 →
„Każe go też cierpieniem na jego łożu i bólem we wszystkich jego kościach; Tak że jego życiu obrzydza chleb, a jego duszy przysmaki. Jego ciało niszczeje nie do poznania, a wystają jego kości, które nie były widoczne.”
Prz 14,32 →
„Niegodziwy zostaje wygnany z powodu swojego zła, a sprawiedliwy ma nadzieję nawet w czasie swojej śmierci.”