Studiuj werset

Księga Ezechiela 26,18

„Wtedy zadrżą wysypy w dniu twego upadku; tak, wyspy morskie zatrwożą się z powodu twego zginięcia."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy się zatrwożą wyspy w dzień upadku twego; zatrwożą się mówię wyspy morskie nad zginieniem twojem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Teraz, w dzień twojego upadku drżą wybrzeża; nad twoim końcem trwożą się wyspy morza.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Teraz zdumieją się okręty w dzień strachu twego, a zatrwożą się wyspy na morzu, przeto iż żaden nie wychodzi z ciebie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Teraz się zdumieią wszytcy co są na wyspiech w dzień vpadku twego, a wszytki wyspy Morskie vlękną się skończenia twego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Now shall the isles tremble in the day of thy fall; yea, the isles that are in the sea shall be troubled at thy departure.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Now the coastlands tremble on the day of your downfall; the islands in the sea are dismayed by your demise.”’
WEB · World English Bible, 2020: Now the islands will tremble in the day of your fall. Yes, the islands that are in the sea will be dismayed at your departure.’

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Nunc stupebunt naves in die pavoris tui, et turbabuntur insulæ in mari, eo quod nullus egrediatur ex te.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עַתָּה֙ יֶחְרְד֣וּ הָֽאִיִּ֔ן י֖וֹם מַפַּלְתֵּ֑ךְ וְנִבְהֲל֛וּ הָאִיִּ֥ים אֲשֶׁר־בַּיָּ֖ם מִצֵּאתֵֽךְ׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ φοβηθήσονται αἱ νῆσοι ἀπὸ ἡμέρας πτώσεώς σου·

Porównaj cały rozdział Ez 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 23,5–7 →
„Jak na wieść o Egipcie tak będą się wić na wieść o Tyrze. Przeprawcie się do Tarszisz, zawódźcie, mieszkańcy wyspy! Czy to jest wasze wesołe miasto, którego historia sięga dawnych dni? Jego własne nogi zawiodą je na daleką wędrówkę.”
Ez 26,15 →
„Tak mówi Pan Bóg do Tyru: Czy nie zadrżą wyspy na huk twego upadku, gdy ranni będą wołać, gdy będzie okrutna rzeź pośród ciebie?”
Iz 23,10–12 →
„Przeprawcie się przez swoją ziemię jak rzeka, o córko Tarszisz. Nie ma już siły. Wyciągnął swoją rękę nad morze, zatrząsnął królestwami. Pan wydał rozkaz przeciwko Kanaanowi, aby zburzyć jego twierdze; I powiedział: Już nie będziesz się weselić, ty zhańbiona dziewico, córko Syjonu.…”
Iz 41,5 →
„Widziały wyspy i zlękły się; krańce ziemi przestraszyły się, zgromadziły się i zeszły.”
Ez 27,28–30 →
„Na głos krzyku twoich sterników zadrżą wybrzeża. I zejdą ze swoich okrętów wszyscy wioślarze, żeglarze i wszyscy sternicy morscy, i staną na lądzie. Będą lamentować nad tobą donośnym głosem i gorzko będą zawodzić; posypią prochem swoje głowy i w popiele będą się tarzać.”