Studiuj werset

2 Księga Samuela 19,29

„Wtedy król powiedział mu: Po co jeszcze mówisz o swoich sprawach? Już powiedziałem: Ty i Siba podzielcie się polem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Rzekł mu tedy król: Cóż masz więcej mówić w sprawie twojej? Jużem rzekł, ty i Syba, podzielcie się majętnością."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A król mu odpowiedział: Czemu jeszcze mi mówisz tak dużo? Postanowiłem: Ty i Cyba podzielicie się polem!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I rzekł mu król: Cóż więcéj mówisz? już to pewna, com rzekł: Ty a Syba podzielcie się imieniem.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Rzekł tedy Krol ku niemu, Coż iuż daley masz mowić, gdyżem roskazał abyscie ty y Syba rozdzielili pola miedzy sie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the king said unto him, Why speakest thou any more of thy matters? I have said, Thou and Ziba divide the land.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The king replied, “Why say any more? I hereby declare that you and Ziba are to divide the land.”
WEB · World English Bible, 2020: The king said to him, “Why do you speak any more of your matters? I say, you and Ziba divide the land.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ait ergo ei rex: Quid ultra loqueris? fixum est quod locutus sum: tu et Siba dividite possessiones.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה תְּדַבֵּ֥ר ע֖וֹד דְּבָרֶ֑יךָ אָמַ֕רְתִּי אַתָּ֣ה וְצִיבָ֔א תַּחְלְק֖וּ אֶת־הַשָּׂדֶֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἱνατί λαλεῖς ἔτι τοὺς λόγους σου; εἶπον· σὺ καὶ Σιβὰ διελεῖσθε τὸν ἀγρόν.

Porównaj cały rozdział 2Sm 19 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 19,17–19 →
„Wtedy obaj mężczyźni, którzy mają spór, staną przed Panem i przed kapłanami, i sędziami, którzy będą sprawować w tym czasie urząd; I sędziowie dokładnie zbadają sprawę.…”
Hi 19,16–17 →
„Wołałem na swego sługę, ale on się nie odzywa, chociaż go błagam swoimi ustami. Moim oddechem brzydzi się moja żona, choć błagam ze względu na synów z mojego ciała.”
Ps 82,2 →
„Jak długo będziecie sądzić niesprawiedliwie i trzymać stronę niegodziwych? Sela.”
Ps 101,5 →
„Zgładzę tego, który potajemnie oczernia swego bliźniego, nie zniosę wyniosłych oczu i nadętego serca.”
Prz 18,13 →
„Kto odpowiada, zanim wysłucha, ujawnia głupotę i ściąga na siebie hańbę.”