Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję →
Odkryjbiblie.pl

Studiuj werset

2 Księga Królewska 6,28

„Następnie król zapytał ją: Co ci jest? Odpowiedziała: Ta oto kobieta powiedziała mi: Daj swojego syna, abyśmy go zjadły dzisiaj, a jutro zjemy mojego syna."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Nadto rzekł jej król: Cóż ci? A ona rzekła: Ta niewiasta rzekła do mnie: Daj syna twego, żebyśmy go zjadły dzisiaj, a jutro zjemy syna mego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
Potem król ją zapytał: Co tobie? Zatem odpowiedziała: Ta oto kobieta do mnie rzekła: Oddaj twojego syna, byśmy go dzisiaj zjadły! Zaś jutro zjemy mojego syna!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
Ta niewiasta mówiła mi: Daj syna twego, że go zjemy dzisiaj, a syna mego zjemy jutro.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
Pytał iey potym Krol coby się iey działo: A ona rzekła, Oto ta niewiasta mowiła ze mną, Day mi syna twego żebychmy go dziś ziadły, a iutro ziemy moiego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769
And the king said unto her, What aileth thee? And she answered, This woman said unto me, Give thy son, that we may eat him to day, and we will eat my son to morrow.
BSB · Berean Standard Bible, 2023
Then the king asked her, “What is the matter?” And she answered, “This woman said to me, ‘Give up your son, that we may eat him, and tomorrow we will eat my son.’
WEB · World English Bible, 2020
Then the king asked her, “What is your problem?” She answered, “This woman said to me, ‘Give your son, that we may eat him today, and we will eat my son tomorrow.’

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
Mulier ista dixit mihi: Da filium tuum, ut comedamus eum hodie, et filium meum comedemus cras.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
וַיֹּֽאמֶר־לָ֥הּ הַמֶּ֖לֶךְ מַה־לָּ֑ךְ וַתֹּ֗אמֶר הָאִשָּׁ֨ה הַזֹּ֜את אָמְרָ֣ה אֵלַ֗י תְּנִ֤י אֶת־בְּנֵךְ֙ וְנֹאכְלֶ֣נּוּ הַיּ֔וֹם וְאֶת־בְּנִ֖י נֹאכַ֥ל מָחָֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· τί ἔστι σοι; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· αὕτη εἶπε πρός με· δὸς τὸν υἱόν σου καὶ φαγόμεθα αὐτὸν σήμερον, καὶ τὸν υἱόν μου φαγόμεθα αὐτὸν αὔριον·

Porównaj cały rozdział 2Krl 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

  • 2Sm 14,5 →

    „I król ją zapytał: Co ci jest? Ona zaś odpowiedziała: Jestem wdową, mój mąż umarł;”

  • Kpł 26,29 →

    „I będziecie jeść ciało waszych synów i ciało waszych córek.”

  • Sdz 18,23 →

    „I wołali za synami Dana. Ci zaś odwrócili się i powiedzieli do Micheasza: Co ci jest, że zebrałeś tych ludzi?”

  • Lm 4,10 →

    „Ręce czułych kobiet gotowały własne dzieci. Były ich pokarmem w czasie klęski córki mojego ludu.”

  • Łk 23,29 →

    „Oto bowiem idą dni, kiedy będą mówić: Błogosławione niepłodne, łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły.”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.

Słowa oryginału (hebrajski · 19)

Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).

וַיֹּֽאמֶר־
vai.yo.mer-
i powiedział
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
לָ֥הּ
lah
do niej
przyimek + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.ż.
הַמֶּ֖לֶךְ
ha.Me.lekh
król
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
מַה־
mah-
co?
zaimek · pytająca
לָּ֑ךְ
Lakh
[jest] dla was
przyimek + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.ż.
וַתֹּ֗אמֶר
va.To.mer
i powiedziała
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.ż.
הָאִשָּׁ֨ה
ha.'i.Shah
kobieta
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
הַזֹּ֜את
ha.Zot
[ten] ten
partykuła + partykuła · wskazująca
אָמְרָ֣ה
'a.me.Rah
powiedziała
czasownik · Qal · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.poj. · r.ż.
אֵלַ֗י
'e.Lai
do mnie/mi
przyimek + sufiks · 1. os. · l.poj. · r. wspólny
תְּנִ֤י
te.Ni
dać
czasownik · Qal · tryb rozkazujący · 2. os. · l.poj. · r.ż.
אֶת־
'et-
[znacznik biernika]
partykuła · wskaźnik dopełnienia (nota accusativi)
בְּנֵךְ֙
be.neKh
syn twój
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.ż.
וְנֹאכְלֶ֣נּוּ
ve.no.khe.Le.nu
abyśmy go zjedli
spójnik + czasownik · Qal · 1. os. · l.mn. · r. wspólny + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
הַיּ֔וֹם
hai.Yom
ten dzień
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
וְאֶת־
ve.'Et
i [znacznik biernika]
spójnik + partykuła · wskaźnik dopełnienia (nota accusativi)
בְּנִ֖י
be.Ni
syn mój
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 1. os. · l.poj. · r. wspólny
נֹאכַ֥ל
no.Khal
będziemy jeść
czasownik · Qal · imperfectum (niedokonany) · 1. os. · l.mn. · r. wspólny
מָחָֽר׃
ma.Char
jutro
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

Cały rozdział 2Krl 6 w narzędziach

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.