Studiuj werset

Księga Wyjścia 40,36

„A gdy obłok wznosił się znad przybytku, synowie Izraela wyruszali w swoje wędrówki."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A gdy odstępował obłok od przybytku, ruszali się synowie Izraelscy w ciągnieniu swem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A gdy obłok się wznosił znad Przybytku, synowie Israela wyruszali na wszystkie swoje marsze.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jeźli kiedy obłok odstępował od przybytku, ciągnęli synowie Izraelowi hufcami swymi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A kiedykolwiek obłok odchadzał od przybytku, Synowie Izraelscy ruszali sie z mieysca a szli w drogę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And when the cloud was taken up from over the tabernacle, the children of Israel went onward in all their journeys:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Whenever the cloud was lifted from above the tabernacle, the Israelites would set out through all the stages of their journey.
WEB · World English Bible, 2020: When the cloud was taken up from over the tabernacle, the children of Israel went onward, throughout all their journeys;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Siquando nubes tabernaculum deserebat, proficiscebantur filii Israël per turmas suas:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וּבְהֵעָל֤וֹת הֶֽעָנָן֙ מֵעַ֣ל הַמִּשְׁכָּ֔ן יִסְע֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּכֹ֖ל מַסְעֵיהֶֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἡνίκα δ᾿ ἂν ἀνέβη ἡ νεφέλη ἀπὸ τῆς σκηνῆς, ἀνεζεύγνυσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ σὺν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν·

Porównaj cały rozdział Wj 40 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ne 9,19 →
„Ty jednak w swoim wielkim miłosierdziu nie opuściłeś ich na pustyni. Słup obłoku nie odstępował od nich we dnie, prowadząc ich na drodze, ani słup ognisty w nocy, oświetlając ich i drogę, którą mieli iść.”
Lb 9,17 →
„A gdy obłok unosił się znad namiotu, wtedy synowie Izraela wyruszali, a gdziekolwiek obłok zatrzymał się, tam synowie Izraela rozbijali obóz.”
Wj 13,21–22 →
„A Pan szedł przed nimi za dnia w słupie obłoku, by prowadzić ich drogą, a nocą w słupie ognia, by im świecić, żeby mogli iść dniem i nocą. Nie oddalał od ludu ani słupa obłoku za dnia, ani słupa ognia nocą.”
Lb 10,11–13 →
„I w drugim roku, drugiego miesiąca, dwudziestego dnia tego miesiąca uniósł się obłok znad Przybytku Świadectwa. I synowie Izraela wyruszyli z pustyni Synaj, a obłok zatrzymał się na pustyni Paran. I po raz pierwszy wyruszyli tak, jak Pan rozkazał przez Mojżesza.”
Lb 10,33–36 →
„I wyruszyli od góry Pana w drogę na trzy dni, a arka przymierza Pana szła przed nimi podczas tych trzech dni drogi, aby upatrzyć dla nich miejsce odpoczynku. A obłok Pana był nad nimi za dnia, gdy wyruszali z obozu.…”