Studiuj werset

Księga Psalmów 41,8

„Mówiąc: Spadła na niego złośliwa zaraza, położył się i już nie wstanie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Mówią: Rozlana w nim zgubna sprawa; gdy się położył, już nie powstanie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Słowo niesprawiedliwe postanowili przeciwko mnie: zali, który śpi, więcéj nie powstanie?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Mowiąc, Iakaś cięszka złosć dzierży się go, a iako leży iuż więcey nie wstanie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Mówiąc: Spadła na niego okropna rzecz, położył się i nie zrobi nic więcej by się podnieść.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: An evil disease, say they, cleaveth fast unto him: and now that he lieth he shall rise up no more.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: “A vile disease has been poured into him; he will never get up from where he lies!”
WEB · World English Bible, 2020: “An evil disease”, they say, “has afflicted him. Now that he lies he shall rise up no more.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Verbum iniquum constituerunt adversum me: Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: דְּֽבַר־בְּ֭לִיַּעַל יָצ֣וּק בּ֑וֹ וַאֲשֶׁ֥ר שָׁ֝כַ֗ב לֹא־יוֹסִ֥יף לָקֽוּם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: λόγον παράνομον κατέθεντο κατ᾿ ἐμοῦ· μὴ ὁ κοιμώμενος οὐχὶ προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι;

Porównaj cały rozdział Ps 41 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 71,11 →
„Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcie go i schwytajcie, bo nie ma nikogo, kto by go ocalił.”
Mt 27,41–46 →
„Podobnie naczelni kapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, naśmiewając się, mówili: Innych ratował, a samego siebie uratować nie może. Jeśli jest królem Izraela, niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy mu. Ufał Bogu, niech go teraz wybawi, jeśli go sobie upodobał.…”
Łk 13,16 →
„A ta córka Abrahama, którą szatan wiązał już osiemnaście lat, czyż nie miała być uwolniona od tych więzów w dzień szabatu?”
Hi 2,7–8 →
„Wyszedł więc szatan sprzed oblicza Pana i dotknął Hioba bolesnymi wrzodami, od stóp aż po czubek głowy. A ten wziął skorupę, aby się nią skrobać, i siedział w popiele.”
Ps 3,2 →
„Wielu mówi o mojej duszy: Nie ma dla niego ratunku u Boga. Sela.”