Studiuj werset

Księga Psalmów 103,16

„Wiatr na niego powieje, a już go nie ma i nie pozna go już jego miejsce."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Albowiem powienie wiatr nań, i nie ostoi się, i więcéj nie pozna miejsca swego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem gdy nań wiatr powienie, tedy go wnet nie masz, ani znać kędy było mieysce iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wiatr na niego powieje i nie ma go, i nie zauważy się więcej jego miejsca.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For the wind passeth over it, and it is gone; and the place thereof shall know it no more.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: when the wind passes over, it vanishes, and its place remembers it no more.
WEB · World English Bible, 2020: For the wind passes over it, and it is gone. Its place remembers it no more.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: quoniam spiritus pertransibit in illo, et non subsistet, et non cognoscet amplius locum suum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֤י ר֣וּחַ עָֽבְרָה־בּ֣וֹ וְאֵינֶ֑נּוּ וְלֹא־יַכִּירֶ֖נּוּ ע֣וֹד מְקוֹמֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ, καὶ οὐχ ὑπάρξει καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τὸν τόπον αὐτοῦ.

Porównaj cały rozdział Ps 103 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 40,7 →
„Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje na nie. Zaprawdę ludzie są trawą.”
Hi 20,9 →
„Oko, które go widziało, nie zobaczy go więcej, i już nie ujrzy go jego miejsce.”
Hi 14,10 →
„Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?”
Rdz 5,24 →
„Henoch chodził z Bogiem, a potem już go nie było, bo Bóg go zabrał.”
Hi 7,6–10 →
„Moje dni biegną szybciej niż czółenko tkackie i przemijają bez nadziei. Pamiętaj, że moje życie jest wiatrem, moje oko już nie zobaczy dobra. Oko, które mnie widziało, już mnie nie zobaczy. Twoje oczy są zwrócone na mnie, a mnie już nie ma.…”