Studiuj werset

Księga Przysłów 9,7

„Kto upomina szydercę, ściąga na siebie hańbę, a kto strofuje niegodziwego, ten się plami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Kto uczy naśmiewcę, sam sobie krzywdę czyni: a kto strofuje niezbożnika, zmazę sobie rodzi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ten ktory sztrofuie szyderza, odnosi na sobie zelżywość, a ktory sztrofuie złośnika, odnosi ohydzenie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Kto upomina szydercę, ściąga na siebie hańbę, a strofujący niegodziwego – jego wadę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He that reproveth a scorner getteth to himself shame: and he that rebuketh a wicked man getteth himself a blot.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He who corrects a mocker brings shame on himself; he who rebukes a wicked man taints himself.
WEB · World English Bible, 2020: One who corrects a mocker invites insult. One who reproves a wicked man invites abuse.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: יֹ֤סֵ֨ר ׀ לֵ֗ץ לֹקֵ֣חַֽ ל֣וֹ קָל֑וֹן וּמוֹכִ֖יחַ לְרָשָׁ֣ע מוּמֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Ὁ παιδεύων κακοὺς λήψεται ἑαυτῷ ἀτιμίαν· ἐλέγχων δὲ τὸν ἀσεβῆ μωμήσεται ἑαυτόν.

Porównaj cały rozdział Prz 9 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 15,12 →
„Szyderca nie miłuje tego, który go strofuje, ani nie pójdzie do mądrych.”
Prz 23,9 →
„Nie mów do uszu głupca, bo wzgardzi mądrością twoich słów.”
2Krn 36,16 →
„Ale oni szydzili z posłańców Boga, lekceważyli sobie jego słowa i naśmiewali się z jego proroków, aż gniew Pana na jego lud wzmógł się tak, że nie było już żadnego ratunku.”
2Krn 25,15–16 →
„Pan więc rozgniewał się bardzo na Amazjasza i posłał do niego proroka, który mu powiedział: Czemu szukasz bogów tego ludu, którzy nie potrafili wyrwać swojego ludu z twojej ręki? A gdy on do niego mówił, król mu powiedział: Czy wybrano cię doradcą króla? Przestań. Po co mają cię zabić?…”
2Krn 24,20–22 →
„Wówczas Duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jehojady, który stanął przed ludem i powiedział im: Tak mówi Bóg: Czemu przekraczacie przykazania Pana? Nie powodzi się wam. Skoro wy opuściliście Pana, on też was opuścił.…”