Studiuj werset

Pieśń nad Pieśniami 6,2

„Mój umiłowany zstąpił do swojego ogrodu między grządki wonności, aby paść w ogrodach i zbierać lilie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jam jest miłego mego, a miły mój jest mój, który pasie między lilijami."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Mój luby poszedł do swojego ogrodu, pomiędzy grządki balsamu, by pasł w ogrodach i zrywał lilie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Miły mój stąpił do ogroda swego, do grządki wonnych ziół, aby się pasł w ogrodziech a lilie zbierał.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Iaciem iest namilszego mego, a namilszy moy własnym moim, ktory się pasie miedzy liliami.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Mój umiłowany zstąpił do swojego ogrodu między zagony balsamu, aby paść w ogrodach i zbierać lilie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: My beloved is gone down into his garden, to the beds of spices, to feed in the gardens, and to gather lilies.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: My beloved has gone down to his garden, to the beds of spices, to pasture his flock in the gardens and to gather lilies.
WEB · World English Bible, 2020: My beloved has gone down to his garden, to the beds of spices, to pasture his flock in the gardens, and to gather lilies.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sponsa Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum, ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: דּוֹדִי֙ יָרַ֣ד לְגַנּ֔וֹ לַעֲרוּג֖וֹת הַבֹּ֑שֶׂם לִרְעוֹת֙ בַּגַּנִּ֔ים וְלִלְקֹ֖ט שֽׁוֹשַׁנִּֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Ἀδελφιδός μου κατέβη εἰς κῆπον αὐτοῦ εἰς φιάλας τοῦ ἀρώματος ποιμαίνειν ἐν κήποις καὶ συλλέγειν κρίνα.

Porównaj cały rozdział Pnp 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pnp 5,13 →
„Jego policzki jak grządka wonności, jak pachnące kwiatki; jego wargi jak lilie ociekające wyborną mirrą.”
Pnp 1,7–8 →
„Powiedz mi ty, którego miłuje moja dusza, gdzie wypasasz, gdzie dajesz swojej trzodzie odpocząć w południe. Czemu bowiem mam być jak błądząca przy trzodach twoich towarzyszy? Jeśli nie wiesz, najpiękniejsza wśród kobiet, to idź śladem trzody i paś swoje koźlątka przy szałasach pasterzy.”
Pnp 2,1–2 →
„Jestem różą Saronu i lilią dolin. Jak lilia między cierniami, tak moja umiłowana między pannami.”
Pnp 4,12–5,1 →
„Jesteś zamkniętym ogrodem, moja siostro, moja oblubienico; źródłem zamkniętym, zdrojem zapieczętowanym. Twoje pędy to sad drzew granatu z wybornym owocem cyprysu i nardu; Nard i szafran, tatarak i cynamon, ze wszelkimi drzewami, kadzidło, mirra i aloes, ze wszelkimi wybornymi wonnościami.…”
Pnp 6,11 →
„Zeszłam do ogrodu orzechów, aby patrzeć na owoce rosnące w dolinach, by zobaczyć, czy winorośl kwitnie i czy granaty wypuszczają pączki.”