Studiuj werset

Ewangelia Marka 14,32

„I przyszli na miejsce zwane Getsemani. Wtedy powiedział do swoich uczniów: Siedźcie tu, ja tymczasem będę się modlił."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I przyszli na miejsce, które zwano Gietsemane; tedy rzekł do uczniów swoich: Siedźcie tu, aż się pomodlę."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I przychodzą na miejsce, które zwano Getsemane; więc mówi swoim uczniom: Usiądźcie tu, aż się pomodlę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I przyszli do folwarku, któremu imię Gethsemani, i rzekł uczniom swoim: Siedźcie tu, aż się pomodlę,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tak przyszli na mieysce ktore zwano Getsemane, tedy rzekł swym zwolennikom, Siedźcie tu poki się ia modlić będę.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Wszyscy razem udali się do ogrodu zwanego Getsemane. Jezus rzekł wtedy: —Usiądźcie tutaj, a ja pójdę się modlić.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I przyszli na miejsce, które zwano Getsemane, i powiedział do swoich uczniów: Usiądźcie tutaj, dopóki będę się modlić.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I przyszli na miejsce zwane Getsemani: a on mówi do swoich uczniów, Usiądźcie tutaj, ja tymczasem będę się modlił.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And they came to a place which was named Gethsemane: and he saith to his disciples, Sit ye here, while I shall pray.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then they came to a place called Gethsemane, and Jesus told His disciples, “Sit here while I pray.”
WEB · World English Bible, 2020: They came to a place which was named Gethsemane. He said to his disciples, “Sit here while I pray.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et veniunt in prædium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis: Sedete hic donec orem.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Καθίσατε ὧδε, ἕως προσεύξωμαι.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανεί, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανί, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι.

Porównaj cały rozdział Mk 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 18,5–6 →
„Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci. W moim utrapieniu wzywałem Pana i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.”
Mk 14,36 →
„I powiedział: Abba, Ojcze, dla ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ode mnie ten kielich. Jednak niech się stanie nie to, co ja chcę, ale to, co Ty.”
Mk 14,39 →
„I odszedłszy znowu, modlił się tymi samymi słowami.”
Ps 22,1–2 →
„Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku? Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.”
Ps 88,1–3 →
„Panie, Boże mego zbawienia, we dnie i w nocy wołam do ciebie. Niech dojdzie do ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie. Moja dusza bowiem jest nasycona utrapieniem, a moje życie zbliża się do grobu.”
Ps 109,4 →
„Sprzeciwiają mi się w zamian za moją miłość, choć ja się za nich modliłem.”
Mt 26,36–46 →
„Wtedy Jezus przyszedł z nimi na miejsce zwane Getsemani i powiedział do uczniów: Siądźcie tu, a ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił. A wziąwszy ze sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, zaczął się smucić i odczuwać udrękę. Wtedy Jezus powiedział do nich: Smutna jest moja dusza aż do śmierci.…”
Łk 22,39–46 →
„Potem wyszedł i udał się według swego zwyczaju na Górę Oliwną, a szli za nim także jego uczniowie. Kiedy przyszedł na miejsce, powiedział do nich: Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się:…”
J 18,1–11 →
„To powiedziawszy, Jezus wyszedł ze swoimi uczniami za potok Cedron, gdzie był ogród, do którego wszedł on i jego uczniowie. A Judasz, który go zdradził, znał to miejsce, bo Jezus często się tam zbierał ze swoimi uczniami.…”