Studiuj werset

Księga Kaznodziei 9,15

„I znalazł się w nim człowiek ubogi i mądry, który wybawił to miasto przez swoją mądrość. Nikt jednak nie pamiętał tego ubogiego człowieka."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I znalazł się w niem mąż ubogi mądry, który wybawił miasto ono mądrością swoją; choć nikt nie wspomniał na onego męża ubogiego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ale napotkał w nim ubogiego mędrca, a ten wybawił swą mądrością owo miasto; jednak nikt nie wspomniał na tego ubogiego męża.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I nalazł się w niem mąż ubogi a mądry i wybawił miasto mądrością swą; a żaden nie wspomniał potem na onego człowieka ubogiego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y nalazł się w nim człowiek vbogi ale mądry, a wybawił miasto ono mądrością swoią, a wżdy żaden nie wspomniał na onego człowieka vbogiego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I znalazł się w nim człowiek ubogi i mądry, który wybawił to miasto przez swoją mądrość. Jednak żaden człowiek nie pamiętał tego ubogiego człowieka.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Now there was found in it a poor wise man, and he by his wisdom delivered the city; yet no man remembered that same poor man.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Now a poor wise man was found in the city, and he saved the city by his wisdom. Yet no one remembered that poor man.
WEB · World English Bible, 2020: Now a poor wise man was found in it, and he by his wisdom delivered the city; yet no man remembered that same poor man.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Inventusque est in ea vir pauper et sapiens, et liberavit urbem per sapientiam suam; et nullus deinceps recordatus est hominis illius pauperis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וּמָ֣צָא בָ֗הּ אִ֤ישׁ מִסְכֵּן֙ חָכָ֔ם וּמִלַּט־ה֥וּא אֶת־הָעִ֖יר בְּחָכְמָת֑וֹ וְאָדָם֙ לֹ֣א זָכַ֔ר אֶת־הָאִ֥ישׁ הַמִּסְכֵּ֖ן הַהּֽוּא׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εὕρῃ ἐν αὐτῇ ἄνδρα πένητα σοφόν, καὶ διασώσει αὐτὸς τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ· καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἐμνήσθη σὺν τοῦ ἀνδρὸς τοῦ πένητος ἐκείνου.

Porównaj cały rozdział Koh 9 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 40,23 →
„Jednak przełożony podczaszych nie pamiętał o Józefie, ale zapomniał o nim.”
Koh 4,13 →
„Lepszy jest chłopiec ubogi i mądry niż król stary i głupi, który nie potrafi już przyjmować napomnienia.”
Est 6,2–3 →
„I tam znaleziono zapisek, że to Mardocheusz doniósł na Bigtana i Teresza, dwóch eunuchów króla, stróżów progu, że usiłowali podnieść rękę na króla Aswerusa. Wtedy król zapytał: Jaką cześć i jaki zaszczyt przyznano za to Mardocheuszowi?…”
2Sm 20,22 →
„Kobieta poszła więc do całego ludu w swojej mądrości. Ścięto głowę Szebie, synowi Bikriego, i rzucono ją do Joaba. Ten zaś zadął w trąbę i wszyscy rozeszli się spod miasta, każdy do swojego namiotu. A Joab wrócił do króla do Jerozolimy.”
Koh 2,16 →
„Nie ma bowiem pamięci zarówno o mądrym, jak i o głupcu na wieki, gdyż to, co jest teraz, w najbliższych dniach pójdzie w niepamięć. A jak umiera mądry? Tak jak głupi.”