Studiuj werset

Księga Joela 2,10

„Przed nimi zadrży ziemia, niebiosa się poruszą, słońce i księżyc będą zaćmione, a gwiazdy stracą swój blask."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Przed obliczem jego ziemia zadrży, niebiosa się poruszą, słońce i miesiąc się zaćmi, a gwiazdy zawściągną jasność swoję."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przed Jego obliczem drży ziemia, wstrząsają się niebiosa, zaćmiewa się słońce i księżyc, a gwiazdy powściągają swój blask.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Przed obliczem jego zadrżała ziemia, poruszyły się niebiosa, słońce i księżyc zaćmiły się, a gwiazdy zahamowały jasność swoję.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ziemia zadrżała przed nim, nieba się wzruszyły, słońce y miesiąc zaćmione są, a gwiazdy zmieniły światłość swą.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Przed Jego obliczem zadrży ziemia, zatrzęsą się niebiosa, słońce i księżyc będą zaćmione, a gwiazdy stracą swój blask.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The earth shall quake before them; the heavens shall tremble: the sun and the moon shall be dark, and the stars shall withdraw their shining:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Before them the earth quakes; the heavens tremble. The sun and moon grow dark, and the stars lose their brightness.
WEB · World English Bible, 2020: The earth quakes before them. The heavens tremble. The sun and the moon are darkened, and the stars withdraw their shining.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: A facie ejus contremuit terra, moti sunt cæli, sol et luna obtenebrati sunt, et stellæ retraxerunt splendorem suum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לְפָנָיו֙ רָ֣גְזָה אֶ֔רֶץ רָעֲשׁ֖וּ שָׁמָ֑יִם שֶׁ֤מֶשׁ וְיָרֵ֙חַ֙ קָדָ֔רוּ וְכוֹכָבִ֖ים אָסְפ֥וּ נָגְהָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: πρὸ προσώπου αὐτῶν συγχυθήσεται ἡ γῆ καὶ σεισθήσεται ὁ οὐρανός, ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι, καὶ τὰ ἄστρα δύσουσι τὸ φέγγος αὐτῶν.

Porównaj cały rozdział Jl 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 24,29 →
„A zaraz po ucisku tych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku, gwiazdy będą spadać z nieba i moce niebieskie zostaną poruszone.”
Iz 13,10 →
„Gwiazdy nieba bowiem i ich konstelacje nie będą jaśniały swoim światłem. Słońce się zaćmi, gdy tylko wzejdzie, a księżyc nie zabłyśnie swoim światłem.”
Jl 3,15–16 →
„Słońce i księżyc się zaćmią i gwiazdy stracą swój blask. I Pan zagrzmi z Syjonu, a z Jerozolimy wyda swój głos, tak że zadrżą niebiosa i ziemia. Ale Pan będzie ucieczką dla swego ludu i siłą synów Izraela.”
Ps 18,7 →
„Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.”
Dz 2,20 →
„Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie ten dzień Pański, wielki i okazały.”
Ez 32,7–8 →
„A gdy cię zgaszę, zakryję niebo i zaciemnię jego gwiazdy, słońce zakryję chmurą, a księżyc nie da swego światła. Wszystkie świecące światła na niebie zaciemnię z twojego powodu i sprowadzę ciemność na twoją ziemię, mówi Pan Bóg.”
Mk 13,24–25 →
„Ale w tych dniach, po tym ucisku, zaćmi się słońce i księżyc nie da swego blasku; Gwiazdy nieba będą spadać i moce, które są na niebie, zostaną poruszone.”