Studiuj werset

Księga Izajasza 57,20

„Lecz bezbożni będą jak wzburzone morze niemogące się uspokoić, którego wody wyrzucają muł i błoto."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Lecz niepobożni będą jako morze wzburzone, gdy się uspokoić nie może, a którego wody wymiatają kał i błoto."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ale niegodziwi są jak wzburzone morze, kiedy nie może się uciszyć; a jego wody wymiatają muł i błoto.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Lecz niezbożnicy są jako morze zaburzone, które się uspokoić nie może, i wylewają wały jego na podeptanie i na błoto.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale złośnicy są iako morze zburzone gdy się vspokoić nie może, a wody iego wymiataią smrody y błoto.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But the wicked are like the troubled sea, when it cannot rest, whose waters cast up mire and dirt.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But the wicked are like the storm-tossed sea, for it cannot be still, and its waves churn up mire and muck.
WEB · World English Bible, 2020: But the wicked are like the troubled sea; for it can’t rest and its waters cast up mire and mud.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Impii autem quasi mare fervens, quod quiescere non potest, et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהָרְשָׁעִ֖ים כַּיָּ֣ם נִגְרָ֑שׁ כִּ֤י הַשְׁקֵט֙ לֹ֣א יוּכָ֔ל וַיִּגְרְשׁ֥וּ מֵימָ֖יו רֶ֥פֶשׁ וָטִֽיט׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οἱ δὲ ἄδικοι οὕτως κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται.

Porównaj cały rozdział Iz 57 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 4,16–17 →
„Bo oni nie zasną, dopóki nie zrobią czegoś złego; sen ich odleci, aż przywiodą kogoś do upadku; Jedzą bowiem chleb nieprawości i piją wino przemocy.”
Iz 3,11 →
„Biada niegodziwemu! Będzie mu źle, odpłacą mu bowiem według czynów jego rąk.”
Hi 18,5–14 →
„Tak, światło niegodziwych zgaśnie, a iskra jego ognia już nie zaświeci. Światło jego przybytku się zaćmi i jego pochodnia nad nim zagaśnie. Kroki jego siły będą skrępowane, jego własna rada powali go.…”
Hi 15,20–24 →
„Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie swoje dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy. Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel. Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się zewsząd miecza.…”
Hi 20,11–29 →
„Jego kości są pełne grzechów jego młodości, razem z nim spoczną w prochu. A choć zło jest słodkie w jego ustach i zataja je pod swoim językiem; Chociaż rozkoszuje się nim i nie opuszcza go, zatrzymując je na swoim podniebieniu;…”
Ps 73,18–20 →
„Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie. Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem. Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.”
Jud 1,12 →
„Oni są zakałami na waszych ucztach braterskich, którzy z wami bez bojaźni ucztują, pasąc samych siebie. Są to bezwodne chmury wiatrami unoszone; drzewa zwiędłe, bez owoców, dwukrotnie obumarłe i wykorzenione;”