Studiuj werset

Księga Hioba 19,21

„Zlitujcie się nade mną, zlitujcie się nade mną, moi przyjaciele, bo ręka Boża mnie dotknęła."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zmiłujcie, zmiłujcie się nade mną, wy, moi przyjaciele, bo dotknęła mnie ręka Boga.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, aby wżdy wy, przyjaciele moi! boć mię ręka Pańska dotknęła.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zmiłuycież się nademną, zmiłuycież się nademną, aby tylko wy przyiaciele moi, abowiemci mię dotknęła ręka Boża.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Okażcie życzliwość, okażcie życzliwość wy, moi przyjaciele, bo dotknęła mnie ręka Boga.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; for the hand of God hath touched me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Have pity on me, my friends, have pity, for the hand of God has struck me.
WEB · World English Bible, 2020: “Have pity on me. Have pity on me, you my friends, for the hand of God has touched me.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: חָנֻּ֬נִי חָנֻּ֣נִי אַתֶּ֣ם רֵעָ֑י כִּ֥י יַד־אֱ֝ל֗וֹהַּ נָ֣גְעָה בִּֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐλεήσατέ με, ἐλεήσατέ με, ὦ φίλοι, χεὶρ γὰρ Κυρίου ἡ ἁψαμένη μού ἐστι.

Porównaj cały rozdział Hi 19 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 1,11 →
„Ale wyciągnij tylko swoją rękę i dotknij wszystkiego, co ma, a na pewno będzie ci w twarz złorzeczył.”
Ps 38,2 →
„Twoje strzały utkwiły bowiem we mnie i ciąży na mnie twoja ręka.”
Hi 2,5 →
„Ale wyciągnij tylko swoją rękę i dotknij jego kości i ciała, a na pewno będzie ci w twarz złorzeczył.”
Hi 2,10 →
„I odpowiedział jej: Mówisz, tak jak mówią głupie kobiety. Czy tylko dobro będziemy przyjmować od Boga, a zła przyjmować nie będziemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.”
Hi 6,4 →
„Tkwią we mnie bowiem strzały Wszechmocnego, których jad osuszył mego ducha, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.”