Studiuj werset

Księga Hioba 16,6

„Ale jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ale cóż mam czynić? Będęli mówił, nie ukoi się boleść moja: a jeźli będę milczał, nie odejdzie odemnie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale iesli będę mowił, przedsię się nie vlży bolesć moia, a iesli też przestanę, nic mi nie vbędzie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Kiedy mówię, nie ustaje mój ból, a jeśli przestanę – cóż ode mnie odejdzie?

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Though I speak, my grief is not asswaged: and though I forbear, what am I eased?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Even if I speak, my pain is not relieved, and if I hold back, how will it go away?
WEB · World English Bible, 2020: “Though I speak, my grief is not subsided. Though I forbear, what am I eased?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אִֽם־אֲ֭דַבְּרָה לֹא־יֵחָשֵׂ֣ךְ כְּאֵבִ֑י וְ֝אַחְדְּלָ֗ה מַה־מִנִּ֥י יַהֲלֹֽךְ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐὰν γὰρ λαλήσω, οὐκ ἀλγήσω τὸ τραῦμα· ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω, τί ἔλαττον τρωθήσομαι;

Porównaj cały rozdział Hi 16 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (3)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 10,1 →
„Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy.”
Ps 88,15–18 →
„Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się. Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza. Ogarniają mnie co dzień jak woda, wszystkie mnie otaczają.…”
Ps 77,1–9 →
„Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał. W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć. Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.…”