Studiuj werset

2 Księga Królewska 8,11

„Wtedy z twarzą zastygłą patrzył na niego, aż tamten się zawstydził. I mąż Boży zapłakał."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wtem pokazał mu, i stawił twarz swoję smutną, i płakał mąż Boży."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przy czym utkwił wzrok na Hazaelu oraz go na nim zatrzymał, aż do uprzykrzenia. Potem mąż Boży zapłakał.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I stał z nim i strwożył się aż do zapłonienia twarzy, i płakał mażmąż Boży.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A zapatrzywszy się nań mąż Boży niemogł sie daley wstrzymać y płakał.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he settled his countenance stedfastly, until he was ashamed: and the man of God wept.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Elisha fixed his gaze steadily on him until Hazael became uncomfortable. Then the man of God began to weep.
WEB · World English Bible, 2020: He settled his gaze steadfastly on him, until he was ashamed. Then the man of God wept.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Stetique cum eo, et conturbatus est usque ad suffusionem vultus: flevitque vir Dei.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיַּעֲמֵ֥ד אֶת־פָּנָ֖יו וַיָּ֣שֶׂם עַד־בֹּ֑שׁ וַיֵּ֖בְךְּ אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ παρέστη τῷ προσώπῳ αὐτοῦ καὶ ἔθηκεν ἕως αἰσχύνης, καὶ ἔκλαυσεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ.

Porównaj cały rozdział 2Krl 8 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 19,41 →
„A gdy się przybliżył i zobaczył miasto, zapłakał nad nim;”
Ps 119,136 →
„Strumienie wód płyną z mych oczu, bo nie strzegą twego prawa.”
Jr 4,19 →
„O moje wnętrze, moje wnętrze! Cierpię z boleści do samego serca! Trwoży się we mnie moje serce, nie mogę milczeć, bo usłyszałaś, moja duszo, głos trąby i okrzyk wojenny.”
Jr 9,18 →
„Niech się pospieszą, niech podniosą nad nami lament, aby łzami spływały nam oczy i powieki ociekały wodą.”
Rz 9,2 →
„Że odczuwam wielki smutek i nieustający ból w moim sercu.”