Studiuj werset

2 Księga Królewska 3,10

„Wtedy król Izraela powiedział: Ach! Oto Pan zwołał tych trzech królów, aby oddać ich w ręce Moabu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rzekł król Izraelski: Ach, ach! Albowiem wezwał Pan tych trzech królów, aby je podał w ręce Moabskie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A król israelski zawołał: Biada! WIEKUISTY wezwał trzech królów, aby ich wydać w moc Moabitów.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I rzekł król Izraelski: Ach, ach, ach! zgromadził nas Pan trzech królów, aby wydał w ręce Moab.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy tak rzekł Krol Izraelski, Ach dla tegoć podobno Pan wywiodł tych trzech Krolow aby ie podał w ręce Moabskie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the king of Israel said, Alas! that the LORD hath called these three kings together, to deliver them into the hand of Moab!
BSB · Berean Standard Bible, 2023: “Alas,” said the king of Israel, “for the LORD has summoned these three kings to deliver them into the hand of Moab!”
WEB · World English Bible, 2020: The king of Israel said, “Alas! For the LORD has called these three kings together to deliver them into the hand of Moab.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dixitque rex Israël: Heu ! heu ! heu ! congregavit nos Dominus tres reges ut traderet in manus Moab.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּ֖אמֶר מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲהָ֕הּ כִּֽי־קָרָ֣א יְהוָ֗ה לִשְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַמְּלָכִ֣ים הָאֵ֔לֶּה לָתֵ֥ת אוֹתָ֖ם בְּיַד־מוֹאָֽב׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ἰσραήλ· ὦ, ὅτι κέκληκε Κύριος τοὺς τρεῖς βασιλεῖς παρερχομένους δοῦναι αὐτοὺς ἐν χειρὶ Μωὰβ

Porównaj cały rozdział 2Krl 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 4,13 →
„Wtedy Kain powiedział do Pana: Zbyt ciężka jest moja kara, bym mógł ją znieść.”
2Krl 6,33 →
„A gdy jeszcze z nimi rozmawiał, oto posłaniec przybył do niego i powiedział: To nieszczęście jest od Pana. Czego mam jeszcze oczekiwać od Pana?”
Ps 78,34–36 →
„Gdy ich zabijał, szukali go; nawracali się i o świcie szukali Boga; Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, że Bóg Najwyższy – ich Odkupicielem; Pochlebiali mu jednak swoimi ustami i okłamywali go swym językiem;”
Prz 19,3 →
„Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko Panu.”
Iz 8,21 →
„A będą się tułali po ziemi, uciskani i wygłodzeni; a cierpiąc głód, będą się złościć i złorzeczyć swemu królowi oraz swemu Bogu, spoglądając ku górze.”
Iz 51,20 →
„Twoi synowie leżeli omdlali na rogach wszystkich ulic, jak dziki wół w sieci. Są pełni gniewu Pana, upomnienia twego Boga.”