Studiuj werset
1 Księga Samuela 20,41
„A gdy chłopiec odszedł, Dawid wstał z miejsca, od strony południowej, upadł twarzą na ziemię i ukłonił się trzy razy. Potem pocałowali się wzajemnie i razem płakali, a Dawid obficiej."
Uwspółcześniona Biblia Gdańska
„A gdy odszedł chłopiec, Dawid wstał od strony południowej, i upadłszy twarzą swoją na ziemię, ukłonił się po trzy kroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu; ale Dawid obficiej."
Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia
Ten werset w innych przekładach (9)
Polskie
- NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
- A kiedy chłopiec odszedł, Dawid wstał od południowej strony, padł swoim obliczem na ziemię, pokłonił się trzykrotnie i całowali się wzajemnie oraz razem płakali; a Dawid wychwalał przyjaciela.
- BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
- A gdy odszedł chłopiec, wstał Dawid z miejsca, które patrzyło na południe: i padłszy twarzą na ziemię, pokłonił się trzecikroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu: a więcéj Dawid.
- BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
- A gdy odszedł chłopiec, Dawid przystąpił od strony południowey, y vpadł na ziemię na oblicze swe kłaniaiąc sie po trzy kroć, y pocałowali sie obadwa z płaczem, Ale Dawid barziey płakał.
Angielskie
- KJV · King James Version, 1611/1769
- ¶ And as soon as the lad was gone, David arose out of a place toward the south, and fell on his face to the ground, and bowed himself three times: and they kissed one another, and wept one with another, until David exceeded.
- BSB · Berean Standard Bible, 2023
- When the young man had gone, David got up from the south side of the stone, fell facedown, and bowed three times. Then he and Jonathan kissed each other and wept together—though David wept more.
- WEB · World English Bible, 2020
- As soon as the boy was gone, David arose out of the south, and fell on his face to the ground, and bowed himself three times. They kissed one another and wept with one another, and David wept the most.
Łacina
- VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
- Cumque abiisset puer, surrexit David de loco qui vergebat ad austrum, et cadens pronus in terram, adoravit tertio: et osculantes se alterutrum, fleverunt pariter, David autem amplius.
Języki oryginału
- WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
- הַנַּעַר֮ בָּא֒ וְדָוִ֗ד קָ֚ם מֵאֵ֣צֶל הַנֶּ֔גֶב וַיִּפֹּ֨ל לְאַפָּ֥יו אַ֛רְצָה וַיִּשְׁתַּ֖חוּ שָׁלֹ֣שׁ פְּעָמִ֑ים וַֽיִּשְּׁק֣וּ ׀ אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֗הוּ וַיִּבְכּוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֔הוּ עַד־דָּוִ֖ד הִגְדִּֽיל׃
- LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
- καὶ ὡς εἰσῆλθε τὸ παιδάριον, καὶ Δαυὶδ ἀνέστη ἀπὸ τοῦ ἐργὰβ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ τρίς, καὶ κατεφίλησεν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσεν ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ ἕως συντελείας μεγάλης.
Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)
Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.
- Rdz 29,11 →
„Potem Jakub pocałował Rachelę i głośno zapłakał.”
- 1Sm 18,3 →
„A Jonatan zawarł z Dawidem przymierze, bo miłował go jak własną duszę.”
- Rdz 29,13 →
„A gdy Laban usłyszał wieść o Jakubie, synu swojej siostry, wybiegł mu naprzeciw, objął go, ucałował i zaprowadził do swego domu. A on opowiedział Labanowi o wszystkim.”
- Rdz 43,28 →
„A oni odpowiedzieli: Twój sługa, nasz ojciec, jest zdrowy, jeszcze żyje. I uklękli, i pokłonili mu się.”
- Rdz 45,15 →
„I pocałował wszystkich swoich braci, i płakał nad nimi. Potem jego bracia rozmawiali z nim.”
Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.
Słowa oryginału (hebrajski · 23)
Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).
מֵאֵ֣צֶל
me.'E.tzel
z boku
przyimek + rzeczownik · l.poj. · r. wspólny · st. konstruktowy (constructus)
וַיִּפֹּ֨ל
vai.yi.Pol
i upadł
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
לְאַפָּ֥יו
le.'a.Pav
na twarz jego
przyimek + rzeczownik · l.podw. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
אַ֛רְצָה
'Ar.tzah
ku glebie
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny + sufiks · kierunkowy (he locale)
וַיִּשְׁתַּ֖חוּ
vai.yish.Ta.chu
i pokłonił się
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Hisztafel · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
וַֽיִּשְּׁק֣וּ׀
vai.yi.she.Ku
i pocałowali się
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.mn. · r.m.
רֵעֵ֗הוּ
re.'E.hu
przyjaciel jego
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
וַיִּבְכּוּ֙
vai.yiv.Ku
i płakali nad
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Qal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.mn. · r.m.
רֵעֵ֔הוּ
re.'E.hu
przyjaciel jego
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
הִגְדִּֽיל׃
hig.Dil
uczynił wielkie rzeczy
czasownik · Hifil · perfectum (dokonany) · 3. os. · l.poj. · r.m.
Cały rozdział 1Sm 20 w narzędziach
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.