Księga Psalmów 64

Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

Wysłuchaj, o Boże, mego głosu, gdy się modlę; zachowaj moje życie od strachu przed wrogiem.

Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż żywot mój.

Ukryj mnie przed tajemną radą złoczyńców, przed zgrają czyniących nieprawość;

Skryj mię przed skrytą radą złośników, przed zbuntowaniem czyniących nieprawość.

Którzy naostrzyli swój język jak miecz, nałożyli swoje strzały, słowa jadowite;

Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite,

Aby strzelać z ukrycia w niewinnego; strzelają znienacka i nikogo się nie boją.

Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją.

Utwierdzają się w złym zamiarze, zmawiają się, jak ukryć pułapki, i mówią: Któż je zobaczy?

Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy?

Szukają nieprawości, starannie jej poszukują; ich wnętrze i serce są głębokie.

Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest.

Ale Bóg wypuści na nich strzałę, nagle odniosą rany;

Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;

Własny język doprowadzi ich do upadku; wszyscy, którzy ich zobaczą, uciekną.

A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.

I zlękną się wszyscy ludzie, będą opowiadali o dziele Boga i zrozumieją jego czyny.

I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją. Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.

A sprawiedliwy będzie się weselić w Panu i będzie mu ufał; i będą się chlubili wszyscy prawego serca.