Studiuj werset

Księga Rodzaju 24,36

„A Sara, żona mego pana, urodziła memu panu w jego starości syna, któremu dał wszystko, co ma."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A urodziła Sara, żona pana mego syna panu memu, w starości jego, któremu dał wszystko, co ma."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś Sara, żona mojego pana, w swej starości urodziła mojemu panu syna, któremu oddał wszystko, co posiada.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I urodziła Sara, żona pana mego, syna panu memu w starości swojéj, i dał mu wszystko, co miał.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A Sara żona pana moiego porodziła iemu syna w starości swoiey, ktoremu on oddał wszytki dobra swe.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Sarah my master’s wife bare a son to my master when she was old: and unto him hath he given all that he hath.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: My master’s wife Sarah has borne him a son in her old age, and my master has given him everything he owns.
WEB · World English Bible, 2020: Sarah, my master’s wife, bore a son to my master when she was old. He has given all that he has to him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua, deditque illi omnia quæ habuerat.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַתֵּ֡לֶד שָׂרָה֩ אֵ֨שֶׁת אֲדֹנִ֥י בֵן֙ לַֽאדֹנִ֔י אַחֲרֵ֖י זִקְנָתָ֑הּ וַיִּתֶּן־לּ֖וֹ אֶת־כָּל ־אֲשֶׁר־לֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἔτεκε Σάρρα ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου μου υἱὸν ἕνα τῷ κυρίῳ μου μετὰ τὸ γηράσαι αὐτόν, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὅσα ἦν αὐτῷ.

Porównaj cały rozdział Rdz 24 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 25,5 →
„I Abraham dał Izaakowi wszystko, co miał.”
Rdz 21,10 →
„Powiedziała do Abrahama: Wyrzuć tę niewolnicę i jej syna, bo syn tej niewolnicy nie będzie dziedziczyć z moim synem Izaakiem.”
Rdz 21,1–7 →
„A Pan nawiedził Sarę, jak powiedział, i uczynił Pan Sarze, jak zapowiedział. Sara poczęła bowiem i urodziła Abrahamowi syna w jego starości w tym czasie, który przepowiedział mu Bóg. Abraham nadał swemu synowi, który mu się urodził, którego mu urodziła Sara, imię Izaak.…”
Rdz 17,15–19 →
„Potem Bóg powiedział do Abrahama: Twojej żony Saraj nie będziesz już nazywał imieniem Saraj, ale jej imię będzie Sara. I będę jej błogosławił, i dam ci z niej syna. Będę jej błogosławił i będzie matką narodów, i od niej będą pochodzić królowie narodów.…”
Rdz 18,10–14 →
„Wtedy powiedział Pan: Na pewno wrócę do ciebie za rok o tej porze, a oto twoja żona Sara będzie miała syna. A Sara przysłuchiwała się u wejścia do namiotu, które było za nim. Abraham i Sara byli starzy, w podeszłym wieku. I przestało już u Sary bywać według zwyczaju kobiet.…”
Rz 4,19 →
„A nie będąc słabym w wierze, nie zważał na swoje już obumarłe ciało – bo miał około stu lat – ani na obumarłe łono Sary.”