starość
H2209 — hebrajskie słowo זִקְנָה (zik.Nah), rzeczownik o znaczeniu „starość" (ang. old age). W Biblii występuje 6 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Jak UBG oddaje to słowo
Co faktycznie stoi w tekście UBG przy tym słowie oryginału — oddania pogrupowane (bez różnic w odmianie), z liczbą wystąpień i przykładami, które otwierają werset w interlinii. Szerokość paska to udział w 6 wystąpieniach z osobnym oddaniem.
- „starość”5× · 83%
- „zestarzał”1× · 17%
Dopasowanie słów UBG do oryginału jest automatyczne i orientacyjne.
Wystąpienia
6 wersetówA Sara, żona mego pana, urodziła memu panu w jego starości syna, któremu dał wszystko, co ma.
Gdy bowiem Salomon się zestarzał, jego żony skłoniły jego serce ku innym bogom. Jego serce nie było więc doskonałe wobec Pana, jego Boga, jak serce Dawida, jego ojca.
A pozostałe dzieje Asy, cała jego potęga i wszystko, co czynił, oraz miasta, które zbudował, czyż nie są zapisane w kronikach królów Judy? Jednak w okresie swojej starości zachorował na nogi.
Aż do waszej starości ja jestem ten sam i aż do siwizny będę was nosić. Ja was uczyniłem, ja też nosić będę; ja mówię, będę was nosił i was wybawię.