Studiuj werset

Księga Psalmów 32,4

„We dnie i w nocy bowiem ciążyła na mnie twoja ręka, usychałem jak podczas letniej suszy. Sela."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ponieważ dzień i noc ciążyła na mnie Twoja ręka, wilgoć moja zanikła jak od upałów lata. Sela.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bo we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja: nawróciłem się w nędzy mojéj, gdy tkwi ciernie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Gdyż we dnie y w nocy ociążona iest nademną ręka twoia, a czerstwość moia obrociła się w suszą letnią, Sela.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bo we dnie i w nocy ciążyła na mnie Twoja ręka, moja soczystość zmieniła się w upałach lata. Sela.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For day and night thy hand was heavy upon me: my moisture is turned into the drought of summer. Selah.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For day and night Your hand was heavy upon me; my strength was drained as in the summer heat. Selah
WEB · World English Bible, 2020: For day and night your hand was heavy on me. My strength was sapped in the heat of summer. Selah.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua, conversus sum in ærumna mea, dum configitur spina.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֤י ׀ יוֹמָ֣ם וָלַיְלָה֮ תִּכְבַּ֥ד עָלַ֗י יָ֫דֶ֥ךָ נֶהְפַּ֥ךְ לְשַׁדִּ֑י בְּחַרְבֹ֖נֵי קַ֣יִץ סֶֽלָה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐβαρύνθη ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ χείρ σου, ἐστράφην εἰς ταλαιπωρίαν ἐν τῷ ἐμπαγῆναί μοι ἄκανθαν. (διάψαλμα).

Porównaj cały rozdział Ps 32 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Sm 5,11 →
„Dlatego zwołali i zgromadzili wszystkich książąt filistyńskich, i powiedzieli: Odeślijcie arkę Boga Izraela, niech powróci na swoje miejsce, aby nie zabiła nas i naszego ludu. W całym mieście panował bowiem śmiertelny strach i bardzo zaciążyła tam ręka Boga.”
Ps 38,2–8 →
„Twoje strzały utkwiły bowiem we mnie i ciąży na mnie twoja ręka. Nie ma nic zdrowego w moim ciele wskutek twego gniewu, nie ma odpoczynku dla moich kości z powodu mojego grzechu. Bo moje nieprawości sięgają ponad moją głowę, obciążają mnie jak ciężkie brzemię.…”
Hi 33,7 →
„Oto mój strach nie zatrwoży cię, a moja ręka nie zaciąży na tobie.”
Ps 39,10–11 →
„Oddal ode mnie twoje karanie, bo ginę od uderzeń twojej ręki. Gdy karą chłoszczesz człowieka za nieprawość, to jak mól niszczysz jego piękno; doprawdy marnością jest każdy człowiek. Sela.”
Ps 22,15 →
„Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.”
Ps 90,6–7 →
„Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha. Giniemy bowiem od twego gniewu i jesteśmy przerażeni twoją zapalczywością.”
Ps 102,3–4 →
„Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko. Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.”