Studiuj werset

Księga Kapłańska 24,5

„Weźmiesz też mąki pszennej i upieczesz z niej dwanaście placków, każdy placek będzie z dwóch dziesiątych efy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Weźmiesz też mąki pszennej, a upieczesz z niej dwanaście placków; ze dwu dziesiątych części efy będzie placek jeden."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Weźmiesz także przedniej mąki oraz upieczesz z niej dwanaście kołaczy każdy kołacz będzie z dwóch dziesiątych efy.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Weźmiesz téż białéj mąki, i upieczesz z niej dwanaście chlebów, z których każdy będzie miał dwie dziesiąte części:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Weźmiesz też mąki pszenney czystey, a vpieczesz z niey dwanascie plackow, a każdy z nich będzie ze dwu części z dziesiąci.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ And thou shalt take fine flour, and bake twelve cakes thereof: two tenth deals shall be in one cake.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: You are also to take fine flour and bake twelve loaves, using two-tenths of an ephah for each loaf,
WEB · World English Bible, 2020: “You shall take fine flour, and bake twelve cakes of it: two tenths of an ephah shall be in one cake.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Accipies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes, qui singuli habebunt duas decimas:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְלָקַחְתָּ֣ סֹ֔לֶת וְאָפִיתָ֣ אֹתָ֔הּ שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֖ה חַלּ֑וֹת שְׁנֵי֙ עֶשְׂרֹנִ֔ים יִהְיֶ֖ה הַֽחַלָּ֥ה הָאֶחָֽת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς·

Porównaj cały rozdział Kpł 24 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Wj 25,30 →
„I na ten stół nieustannie będziesz kłaść przede mną chleby pokładne.”
Wj 40,23 →
„I poukładał na nim chleby przed Panem, jak Pan rozkazał Mojżeszowi.”
1Sm 21,4–5 →
„Kapłan odpowiedział Dawidowi: Nie mam pod ręką zwykłego chleba, tylko chleb poświęcony. Dam ci go, ale pod warunkiem, że słudzy wstrzymali się od kobiet. Dawid odpowiedział kapłanowi: Na pewno kobiety były oddalone od nas przez trzy dni, odkąd wyruszyłem. Naczynia młodzieńców są więc święte.…”
1Krl 18,31 →
„Potem Eliasz wziął dwanaście kamieni, według liczby pokoleń synów Jakuba, do którego doszło słowo Pana: Izrael będzie twoje imię.”
Mt 12,4 →
„Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie wolno było jeść jemu ani tym, którzy z nim byli, tylko samym kapłanom?”
Dz 26,7 →
„Której spełnienia ma nadzieję doczekać dwanaście naszych pokoleń, służąc Bogu ustawicznie dniem i nocą. Z powodu tej nadziei, królu Agryppo, oskarżają mnie Żydzi.”
Jk 1,1 →
„Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, przesyła pozdrowienia dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu.”