Studiuj werset

Księga Hioba 6,10

„Wtedy miałbym jeszcze pociechę – chociaż pałam boleścią, niech Bóg mi nie folguje – nie zataiłem bowiem słów Świętego."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ażeby mi to było za pociechę, iż trapiąc mię boleścią nie folgował, anim się sprzeciwiał mowom Świętego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Miałbych to sobie za pociechę, a radowałbym się w bolesci chociaby mi nic nie folgował, iednak się nie będę zbraniał słowom Swiętego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I to wciąż byłoby moją pociechą i cieszyłbym się w nieustającym bólu, bo nie ukryłem słów Świętego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then should I yet have comfort; yea, I would harden myself in sorrow: let him not spare; for I have not concealed the words of the Holy One.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: It still brings me comfort, and joy through unrelenting pain, that I have not denied the words of the Holy One.
WEB · World English Bible, 2020: Let it still be my consolation, yes, let me exult in pain that doesn’t spare, that I have not denied the words of the Holy One.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וּ֥תְהִי ע֨וֹד ׀ נֶ֘חָ֤מָתִ֗י וַאֲסַלְּדָ֣ה בְ֭חִילָה לֹ֣א יַחְמ֑וֹל כִּי־לֹ֥א כִ֝חַ֗דְתִּי אִמְרֵ֥י קָדֽוֹשׁ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εἴη δέ μου πόλις τάφος, ἐφ᾿ ἧς ἐπὶ τειχέων ἡλλόμην ἐπ᾿ αὐτῆς, οὐ φείσομαι· οὐ γὰρ ἐψευσάμην ρήματα ἅγια Θεοῦ μου.

Porównaj cały rozdział Hi 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 23,12 →
„Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.”
Kpł 19,2 →
„Przemów do całego zgromadzenia synów Izraela i powiedz im: Bądźcie święci, bo ja, Pan, wasz Bóg, jestem święty.”
Iz 57,15 →
„Tak bowiem mówi Wysoki i Wyniosły, który zamieszkuje wieczność, którego imię to Święty: Ja, który mieszkam na wysokościach, na miejscu świętym, mieszkam i z tym, który jest skruszony i uniżony w duchu, aby ożywić ducha pokornych i ożywić serce skruszonych.”
Ps 40,9–10 →
„Głosiłem twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem moich ust; ty wiesz o tym, Panie. Twojej sprawiedliwości nie kryłem w głębi serca, opowiadałem twoją wierność i zbawienie; nie taiłem twego miłosierdzia i prawdy w wielkim zgromadzeniu.”
Ps 71,17–18 →
„Boże, uczyłeś mnie od mojej młodości i dotąd głoszę twoje cudowne dzieła. Dlatego i w starości, gdy będę już siwy, nie opuszczaj mnie, Boże, aż opowiem o twojej mocy temu pokoleniu i wszystkim potomkom o twojej potędze.”