Studiuj werset

Księga Habakuka 1,11

„Wtedy jego duch się odmieni, a wystąpi i zawini, myśląc, że jego moc pochodzi od jego boga."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przechodzi jak wicher i ciągnie dalej – lecz grzeszy ten, co własną siłę nazywa swoim bogiem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Tedy się odmieni duch i przeminie i upadnie, tać jest moc jego boga jego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy się tak w duchu swym ku pysze podniesie, zgrzeszy, a przestąpi, mowiąc, Iż moc takowa iest boga iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Potem przechodzi szybko dalej jak wiatr i przemija – winny ten, kto za swego boga ma swoją siłę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then shall his mind change, and he shall pass over, and offend, imputing this his power unto his god.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then they sweep by like the wind and pass on through. They are guilty; their own strength is their god.”
WEB · World English Bible, 2020: Then they sweep by like the wind and go on. They are indeed guilty, whose strength is their god.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Tunc mutabitur spiritus, et pertransibit, et corruet: hæc est fortitudo ejus dei sui.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אָ֣ז חָלַ֥ף ר֛וּחַ וַֽיַּעֲבֹ֖ר וְאָשֵׁ֑ם ז֥וּ כֹח֖וֹ לֵאלֹהֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τότε μεταβαλεῖ τὸ πνεῦμα καὶ διελεύσεται καὶ ἐξιλάσεται· αὕτη ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ μου.

Porównaj cały rozdział Ha 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (4)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dn 5,20 →
„Ale gdy jego serce stało się wyniosłe i jego duch utwierdził się w pysze, został strącony z tronu swego królestwa i odebrano mu sławę;”
Jr 4,11–12 →
„W owym czasie będzie się mówić do tego ludu i do Jerozolimy: Gorący wiatr wyżynny z pustyni idzie prosto na mój lud, lecz nie po to, by go przewiać czy oczyścić. Wiatr silniejszy niż oni przyjdzie do mnie; teraz ja też wydam na nich wyrok.”
Dn 4,30–34 →
„Król zaczął mówić: Czy to nie jest ten wielki Babilon, który ja, w sile swej potęgi, zbudowałem jako siedzibę królestwa i dla chwały swojego majestatu? A gdy słowo to jeszcze było w ustach króla, oto spadł głos z nieba: Do ciebie się mówi, królu Nabuchodonozorze. Twoje królestwo odeszło od ciebie.…”
Dn 5,3–4 →
„Wtedy przyniesiono złote naczynia, które zabrano ze świątyni domu Bożego, który był w Jerozolimie, i pili z nich król, jego książęta, jego żony i jego nałożnice. Pili wino i chwalili bogów ze złota i srebra, z brązu i żelaza, z drewna i kamienia.”