ten/to

Wiedziesz w swoim miłosierdziu ten lud, który odkupiłeś. Prowadzisz w swej potędze do swego świętego przybytku.

Padnie na nich strach i lęk; z powodu potęgi twego ramienia zamilkną jak kamień, aż przejdzie twój lud, Panie, aż przejdzie lud, który sobie nabyłeś.

Poganie wpadli w dół, który wykopali; w sidłach, które zastawili, uwięzła ich noga.

Niegodziwy w swej pysze prześladuje ubogiego, niech niegodziwi uwikłają się w zamysły, które uknuli.

Ty, Panie, zachowasz ich, będziesz ich strzegł od tego pokolenia aż na wieki.

Przed niegodziwymi, którzy mnie gnębią, przed wrogami mojej duszy, którzy mnie osaczyli.

Wyciągnij mnie z sieci, którą zastawili na mnie, bo ty jesteś moją siłą.

Pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz kroczyć, poprowadzę cię swoim okiem.

Bóg raz przemówił, dwa razy to słyszałem, że moc należy do Boga;

Twój Bóg obdarzył cię siłą; umocnij, Boże, to, co dla nas uczyniłeś.

Gdy mój duch jest we mnie zdruzgotany, ty znasz moją ścieżkę; na drodze, którą chodziłem, zastawili na mnie sidło.

Spraw, abym rano słyszał o twoim miłosierdziu, bo tobie ufam; oznajmij mi drogę, którą mam chodzić, bo do ciebie wznoszę moją duszę.

Kto wydał Jakuba na rabunek, a Izraela łupieżcom? Czy nie Pan, przeciwko któremu zgrzeszyliśmy? Nie chcieli bowiem kroczyć jego drogami ani słuchać jego prawa.

Ten lud, który dla siebie stworzyłem, będzie opowiadać moją chwałę.

Wtedy jego duch się odmieni, a wystąpi i zawini, myśląc, że jego moc pochodzi od jego boga.