Studiuj werset

Księga Ezechiela 11,2

„Wtedy powiedział mi: Synu człowieczy, to są mężczyźni, którzy obmyślają nieprawość i dają złe rady w tym mieście;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy mi rzekł: Synu człowieczy! onić to są mężowie, którzy zamyślają o nieprawości, a radzą złą radę w tem mieście,"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy do mnie powiedział: Synu człowieka! Oto mężowie, którzy knują zło oraz układają niegodziwe plany w tym mieście.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I rzekł do mnie: Synu człowieczy! ci są mężowie, którzy myślą nieprawość, a radzą złą radę w mieście tem,
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Potym rzekł do mnie, Synu człowieczy, onić to są mężowie ktorzy zmyslaią nieprawość, a źle radzą w mieście tym.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And the LORD said to me, “Son of man, these are the men who plot evil and give wicked counsel in this city.
WEB · World English Bible, 2020: He said to me, “Son of man, these are the men who devise iniquity, and who give wicked counsel in this city;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dixitque ad me: Fili hominis, hi sunt viri qui cogitant iniquitatem, et tractant consilium pessimum in urbe ista,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת־רָ֖ע בָּעִ֥יר הַזֹּֽאת׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὗτοι οἱ ἄνδρες οἱ λογιζόμενοι μάταια καὶ βουλευόμενοι βουλὴν πονηρὰν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,

Porównaj cały rozdział Ez 11 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 30,1 →
„Biada upartym synom, mówi Pan, którzy naradzają się, ale nie ze mną, i zasłaniają nakryciem, ale nie z mojego ducha, aby dodawać grzech do grzechu;”
Ps 2,1–2 →
„Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły? Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi, mówiąc:”
Ps 52,2 →
„Twój język knuje przewrotność, ostry jak brzytwa, działający podstępnie.”
Jr 5,5 →
„Pójdę do wielkich i będę mówił do nich, bo oni znają drogę Pana i sąd swego Boga. Lecz oni również złamali jarzmo, zerwali więzy.”
Iz 59,4 →
„Nikt nie woła o sprawiedliwość i nikt się nie spiera o prawdę. Ufają marności i mówią kłamstwa, wyrządzają krzywdę i rodzą nieprawość.”