Wywoływanie duchów oraz spirytyzm to w świetle Biblii ciężki grzech i obrzydliwość wobec Boga. Pismo Święte kategorycznie zakazuje prób kontaktowania się ze zmarłymi, nakazując szukanie rady wyłącznie u Stwórcy. Ponieważ zmarli oczekują w grobach na zmartwychwstanie, pojawiające się duchy są w rzeczywistości podszywającymi się demonami, które mają na celu zwiedzenie człowieka i odciągnięcie go od prawdy.
Co Księga Kapłańska mówi o szukaniu rady u wróżbitów?
Księga Kapłańska jednoznacznie określa stosunek Stwórcy do praktyk spirytystycznych. Jahwe (PAN) ostrzegał swój lud przed szukaniem pomocy u osób zajmujących się wywoływaniem duchów lub wróżbiarstwem, wskazując, że takie działanie sprowadza na człowieka duchową nieczystość i odłącza go od społeczności Bożej.
„Nie będziecie się zwracać do czarowników ani szukać rady u wróżbitów, abyście się przez nich nie skalali. Ja jestem Pan, wasz Bóg.” — Kpł 19,31 (UBG)
W Księdze Powtórzonego Prawa Prawo Boże zalicza spirytyzm do kategorii pogańskich obrzydliwości. Naród wybrany miał całkowicie odrzucić wszelkie formy okultyzmu, ponieważ to właśnie z powodu takich praktyk pogańskie narody ściągnęły na siebie Boży gniew i utraciły obiecaną ziemię.
„Niech nie znajdzie się pośród was nikt, kto by przeprowadzał swego syna lub córkę przez ogień, ani wróżbita, ani wróżbiarz, ani jasnowidz, ani czarownik; Ani zaklinacz, ani nikt, kto by wywoływał duchy, ani czarnoksiężnik, ani nekromanta. Każdy bowiem, kto czyni takie rzeczy, budzi odrazę w Panu. Z powodu tych obrzydliwości Pan, twój Bóg, wypędza przed tobą te narody.” — Pwt 18,10-12 (UBG)
Prorok Izajasz celnie punktuje absurdalność sytuacji, w której żywi ludzie zamiast zwracać się do żywego Stwórcy, próbują zasięgać porady u zmarłych. Przypomina, że jedynym prawdziwym źródłem światła, kierunku i drogowskazem dla wierzącego jest Prawo i Świadectwo spisane w Piśmie Świętym.
„A gdy będą wam mówić: Radźcie się czarowników i wróżbitów, którzy szepcą i mruczą, powiedzcie: Czyż lud nie powinien radzić się swego Boga? Czy ma się radzić umarłych w sprawie żywych?” — Iz 8,19 (UBG)
Skoro zmarli nic nie wiedzą, kto odzywa się na seansie?
Aby zrozumieć, dlaczego wywoływanie duchów jest tak surowo potępione w Biblii, należy najpierw poznać biblijną prawdę o stanie człowieka po śmierci. Pismo Święte nie naucza o natychmiastowym przejściu duszy do innego wymiaru, w którym zachowuje ona świadomość i możliwość komunikacji z żywymi. Według Biblii śmierć jest stanem głębokiego snu, w którym człowiek nie posiada świadomości, nie myśli ani nie bierze udziału w niczym, co dzieje się pod słońcem, aż do dnia powszechnego zmartwychwstania przy powrocie Mesjasza.
Skoro więc zmarli ludzie śpią i nie mogą nawiązać kontaktu ze światem materialnym, kim są istoty, które odpowiadają podczas seansów spirytystycznych, poruszają przedmiotami czy przekazują tajne informacje z życia zmarłych? Biblia daje na to jednoznaczną odpowiedź: są to upadłe anioły, czyli demony. Istoty te obserwują ludzi za ich życia, znają szczegóły z ich przeszłości i bez trudu potrafią naśladować głos, wygląd oraz zachowanie bliskich nam osób. Celem tej mistyfikacji jest wzbudzenie fałszywej nadziei, podważenie autorytetu Słowa Bożego oraz doprowadzenie człowieka do duchowego zniewolenia.
Duchowe konsekwencje radzenia się mediów są niezwykle poważne. W Starym Testamencie Jahwe zapowiadał odrzucenie każdego, kto zwraca się do spirytystów (Kpł 20,6). Tragiczny przykład stanowi król Saul, który odwrócił się od Boga i w akcie rozpaczy udał się do wróżki w En-Dor, aby wywołać zmarłego proroka Samuela. Pismo Święte wyraźnie wskazuje, że to właśnie ten akt sprzeniewierzenia się Słowu Bożemu i szukanie rady u medium przelały czarę goryczy i doprowadziły do jego śmierci oraz utraty królestwa (1 Krn 10,13-14).
Czy tabliczka Ouija to niewinna zabawa?
Wokół tematu spirytyzmu i wywoływania duchów narosło wiele szkodliwych mitów, które często usypiają czujność ludzi i wciągają ich w niebezpieczne praktyki okultystyczne.
1. „To tylko niewinna zabawa lub gra towarzyska”
Wielu młodych ludzi traktuje plansze Ouija, wywoływanie duchów w trakcie imprez czy aplikacje na telefon jako nieszkodliwą rozrywkę. Biblia uczy jednak, że świat duchowy jest jak najbardziej realny, a paktowanie z siłami ciemności nie wymaga oficjalnego aktu deklaracji. Otwarcie drzwi demonom poprzez próbę nawiązania kontaktu – nawet w formie żartu – przynosi opłakane skutki emocjonalne i duchowe, takie jak lęki, koszmary czy uwikłanie w siły nieczyste.
2. „Rozmawiam ze swoim zmarłym krewnym, który chce mi pomóc”
To jedno z najbardziej podstępnych zwiedzeń. Pragnienie ponownego ujrzenia lub usłyszenia ukochanej osoby po jej stracie jest naturalną ludzką potrzebą, lecz szukanie takiego kontaktu w świecie duchowym wystawia człowieka na bezpośrednie działanie demonów. Zjawienie się postaci przypominającej zmarłą babcię czy ojca nie jest przejawem ich miłości, lecz astronomicznym oszustwem duchowym mającym na celu odciągnięcie wierzącego od zaufania obietnicom Jahwe dotyczącym zmartwychwstania.
3. „Tradycja religijna pozwala na kontakt ze zmarłymi i proszenie ich o wstawiennictwo”
Tradycyjne religijne praktyki wzywania zmarłych ludzi i proszenia ich o orędownictwo są sprzeczne z nauką Pisma Świętego. Biblia wyraźnie stwierdza, że jest tylko jeden Pośrednik między Bogiem a ludźmi – człowiek Jeszua (Jezus). Wszelkie próby kierowania modlitw lub prośb do ludzi, którzy umarli, łamią biblijną zasadę Sola Scriptura i wpisują się w zakazaną przez Pismo kategoryzację radzenia się zmarłych.
Jak zerwać z okultyzmem, w który się już weszło?
Jeśli w przeszłości brałeś udział w seansach spirytystycznych, wywoływaniu duchów, korzystałeś z usług wróżek, czytałeś horoskopy czy posługiwałeś się narzędziami okultystycznymi, pierwszym krokiem musi być całkowite odwrócenie się od tych praktyk.
W praktyce oznacza to następujące kroki:
1. Szczera pokuta i wyznanie grzechu: Przystąp do Jahwe w modlitwie, wyznaj swój grzech uwikłania w spirytyzm i poproś o przebaczenie w imię Mesjasza Jeszua (Jezusa). Krrew Jeszua gładzi każdy grzech i ma moc wyrwać człowieka z wszelkiej niewoli duchowej.
2. Fizyczne pozbycie się przedmiotów okultystycznych: Zniszcz i wyrzuć wszystkie przedmioty związane ze spirytyzmem, wróżbiarstwem czy astrologią (plansze, talizmany, książki okultystyczne, karty). W Dziejach Apostolskich widzimy, że nawróceni ludzie publicznie palili księgi poświęcone czarom, definitywnie odcinając się od przeszłości.
3. Szukanie rady wyłącznie w Słowie Bożym: Zamiast szukać wiedzy o przyszłości czy pocieszenia w nieznanych źródłach duchowych, utwierdzaj swoją wiarę w spisanym Słowie Bożym. Pismo Święte zawiera wszystko, co jest nam potrzebne do pobożnego i bezpiecznego życia pod opieką samego Stwórcy.
Powiązane
- Czy hipnoza to grzech? Biblijna ocena hipnozy
- Czy amulety i talizmany to grzech? Biblia o „ochronnych” przedmiotach
- Czy wiara w przesądy to grzech? Czarny kot, piątek 13 a Biblia
- Czy reiki i energoterapia to grzech? Biblia o „uzdrawianiu energią”
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Jahwe · Celem (צֶלֶם) — obraz Boży i posąg bożka to jedno słowo · Jeszua (Jezus) · Księga Kapłańska · Izajasz · Saul
