Studiuj werset

Księga Rodzaju 30,18

„I Lea powiedziała: Bóg mi oddał moją zapłatę za to, że dałam moją służącą swemu mężowi. I nadała mu imię Issachar."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rzekła Lija: Oddał mi Bóg zapłatę moją, żem była dała służebnicę moję mężowi mojemu; i nazwała imię jego Isaszar."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Lea też powiedziała: Bóg mi dał wynagrodzenie, bo oddałam moją służebnicę memu mężowi. I nazwała jego imię Issachar.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I rzekła: Dał mi Bóg zapłatę, iżem dała sługę moję mężowi memu, i nazwała imię jego Issachar.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y rzekła, Nagrodził mi Bog za to żem była dała służebnicę swą mężowi swemu: Y wezwała imię iego Izaschar.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Leah said, God hath given me my hire, because I have given my maiden to my husband: and she called his name Issachar.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then Leah said, “God has rewarded me for giving my maidservant to my husband.” So she named him Issachar.
WEB · World English Bible, 2020: Leah said, “God has given me my hire, because I gave my servant to my husband.” She named him Issachar.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et ait: Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo: appellavitque nomen ejus Issachar.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה נָתַ֤ן אֱלֹהִים֙ שְׂכָרִ֔י אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי שִׁפְחָתִ֖י לְאִישִׁ֑י וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִשָּׂשכָֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἶπε Λεία· δέδωκέ μοι ὁ Θεὸς τὸν μισθόν μου, ἀνθ᾿ οὗ ἔδωκα τὴν παιδίσκην μου τῷ ἀνδρί μου· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσσάχαρ, ὅ ἐστι μισθός.

Porównaj cały rozdział Rdz 30 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 35,23 →
„Synowie Lei: Ruben, pierworodny Jakuba, potem Symeon, Lewi, Juda, Issachar i Zebulon.”
Rdz 46,13 →
„Synowie Issachara: Tola, Puwwa, Job i Szimron.”
Rdz 49,14–15 →
„Issachar jak osioł kościsty leżący między dwoma brzemionami. Zobaczył, że spoczynek jest dobry i ziemię, że jest urocza, nachylił swe ramię, by dźwigać, i stał się sługą składającym daninę.”
Pwt 33,18 →
„A o Zebulonie powiedział: Wesel się, Zebulonie, gdy wyruszasz, a ty, Issacharze, w swoich namiotach.”
1Krn 12,32 →
„Z synów Issachara, umiejących rozpoznać czasy, tak że wiedzieli, co Izrael ma czynić – dwustu naczelników, a wszyscy ich bracia stawali na ich rozkazy.”