Studiuj werset

Księga Rodzaju 24,21

„A ów mężczyzna zdumiewał się nią, zastanawiając się w milczeniu, czy Pan poszczęścił jego podróży, czy nie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A on mąż zdumiewał się nad nią, uważając z milczeniem, jeźli mu Pan zdarzył drogę jego, czyli nie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś ten człowiek, zdumiewając się nad nią, jeszcze milczał, by poznać czy WIEKUISTY poszczęścił jego drodze, czy nie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A on milcząc przypatrował się jéj, chcąc wiedzieć, jeźliby zdarzył Pan drogę jego, czy nie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: On tedy człowiek dziwował się iey, obaczaiąc milczkiem ieszli mu Pan poszczęscił tę drogę iego czyli nie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the man wondering at her held his peace, to wit whether the LORD had made his journey prosperous or not.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Meanwhile, the man watched her silently to see whether or not the LORD had made his journey a success.
WEB · World English Bible, 2020: The man looked steadfastly at her, remaining silent, to know whether the LORD had made his journey prosperous or not.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus, an non.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהָאִ֥ישׁ מִשְׁתָּאֵ֖ה לָ֑הּ מַחֲרִ֕ישׁ לָדַ֗עַת הַֽהִצְלִ֧יחַ יְהוָ֛ה דַּרְכּ֖וֹ אִם־לֹֽא׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὁ δὲ ἄνθρωπος κατεμάνθανεν αὐτὴν καὶ παρεσιώπα τοῦ γνῶναι, εἰ εὐώδωκε Κύριος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἢ οὔ.

Porównaj cały rozdział Rdz 24 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 24,12 →
„I powiedział: Panie, Boże mego pana Abrahama, daj mi, proszę, pomyślne spotkanie i okaż łaskę mojemu panu Abrahamowi.”
Ps 107,43 →
„Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość Pana?”
2Sm 7,18–20 →
„Wtedy wszedł król Dawid, usiadł przed Panem i przemówił: Kimże ja jestem, Panie Boże, i czymże jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd? Lecz i to było jeszcze mało w twoich oczach, Panie Boże, gdyż złożyłeś również obietnicę o domu twojego sługi na daleką przyszłość.…”
Łk 2,19 →
„Lecz Maria zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swoim sercu.”
Łk 2,51 →
„Wtedy poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu, i był im posłuszny. A jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu.”