Studiuj werset

Księga Psalmów 68,9

„Zesłałeś obfity deszcz, Boże, otrzeźwiłeś swoje dziedzictwo, gdy omdlewało."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Deszcz obfity spuszczałeś hojnie, o Boże! na dziedzictwo twoje, a gdy omdlewało, tyś je zaś otrzeźwiał."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Spuściłeś obfity deszcz, Boże, na Twe omdlałe dziedzictwo i Ty je pokrzepiłeś.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Deszcz dobrowolny oddzielisz, Boże, dziedzictwu twojemu: i zemdlało, a tyś je posilił.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: O Boże tocieś obfity deszcz spuszczał na dziedzictwo twoie, a gdy było w vtrapieniu tedyś ią ty ochładzał.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Obfity deszcz ofiarowałeś dobrowolnie, Boże, Ty sam umocniłeś swoje dziedzictwo, gdy było zmęczone.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Thou, O God, didst send a plentiful rain, whereby thou didst confirm thine inheritance, when it was weary.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: You sent abundant rain, O God; You refreshed Your weary inheritance.
WEB · World English Bible, 2020: You, God, sent a plentiful rain. You confirmed your inheritance when it was weary.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Pluviam voluntariam segregabis, Deus, hæreditati tuæ; et infirmata est, tu vero perfecisti eam.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: גֶּ֣שֶׁם נְ֭דָבוֹת תָּנִ֣יף אֱלֹהִ֑ים נַחֲלָתְךָ֥ וְ֝נִלְאָ֗ה אַתָּ֥ה כֽוֹנַנְתָּֽהּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: βροχὴν ἑκούσιον ἀφοριεῖς, ὁ Θεός, τῇ κληρονομίᾳ σου, καὶ ἠσθένησε, σὺ δὲ κατηρτίσω αὐτήν.

Porównaj cały rozdział Ps 68 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 11,14 →
„Wtedy dam waszej ziemi w odpowiednim czasie deszcz wczesny i późny i będziesz zbierał swoje zboża, swoje wino i swoją oliwę.”
Ez 34,26 →
„Ponadto dam błogosławieństwo im oraz okolicy mojego pagórka. Będę zsyłał deszcz w swoim czasie, będą to deszcze błogosławieństwa.”
Ps 65,9–13 →
„Nawiedzasz ziemię i zraszasz ją, wzbogacasz ją obficie strumieniem Bożym pełnym wody. Przygotowujesz im zboże, gdy tak przysposabiasz ziemię. Nawadniasz jej zagony, wyrównujesz jej bruzdy, zmiękczasz ją deszczami i błogosławisz jej urodzaje.…”
Ps 78,24–27 →
„I zesłał im jak deszcz mannę do jedzenia, i zboże z nieba im dał. Człowiek jadł chleb anielski; zesłał im pokarm do syta. Wzbudził na niebie wiatr ze wschodu i sprowadził swą mocą wiatr południowy.…”
Pwt 11,10–12 →
„Ziemia bowiem, do której wchodzisz, aby ją posiąść, nie jest jak ziemia Egiptu, z której wyszliście, którą zasiewałeś swoim ziarnem i nawadniałeś przy pomocy swoich nóg, jak ogród jarzyn.…”