Studiuj werset

Księga Psalmów 39,2

„Zaniemówiłem oniemiały, zamilkłem nawet w dobrej sprawie, lecz moja boleść się wzmagała."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Zaniemiałem i uniżyłem się, i zamilczałem dobrych: i ból mój odnowił się.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Oniemiałem w milczeniu, y zamilczałem rzeczy dobrey, a boleść moia tym się więcey mnoży.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Zaniemówiłem w milczeniu, przestałem mówić o dobru, lecz mój ból był rujnujący.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: I was dumb with silence, I held my peace, even from good; and my sorrow was stirred.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: I was speechless and still; I remained silent, even from speaking good, and my sorrow was stirred.
WEB · World English Bible, 2020: I was mute with silence. I held my peace, even from good. My sorrow was stirred.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis; et dolor meus renovatus est.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נֶאֱלַ֣מְתִּי ד֭וּמִיָּה הֶחֱשֵׁ֣יתִי מִטּ֑וֹב וּכְאֵבִ֥י נֶעְכָּֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν, καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη.

Porównaj cały rozdział Ps 39 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 27,12–14 →
„A gdy oskarżali go naczelni kapłani i starsi, nic nie odpowiedział. Wtedy Piłat zapytał go: Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciwko tobie? Lecz mu nie odpowiedział na żadne słowo, tak że namiestnik bardzo się dziwił.”
Dz 4,20 →
„My bowiem nie możemy nie mówić o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy.”
Ps 38,13–14 →
„Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i byłem jak niemy, który nie otwiera swych ust. I stałem się jak człowiek, który nic nie słyszy i nie ma w ustach upomnień.”
Iz 53,7 →
„Uciśniony i gnębiony, ale nie otworzył swoich ust. Jak baranek na rzeź prowadzony i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust.”
Hi 32,19–20 →
„Oto moje wnętrze jest jak wino, które nie ma ujścia; jak nowe bukłaki zagrożone pęknięciem. Będę więc mówić, aby ulżyć sobie; otworzę swoje wargi i odpowiem.”