Studiuj werset

Księga Psalmów 108,9

„Moab jest moją miednicą do mycia, na Edom rzucę moje obuwie, nad Filisteą zatriumfuję."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Mój jest Gilead i Mój Menasze, a Efraim Moją główną twierdzą; Jehuda jest Moim berłem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Moab garniec nadzieje mojéj, na Idumeą rozciągnę bót mój: mnie cudzoziemcy stali się przyjacioły.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Moab iest kotłem ku vmywaniu memu, a na Edom porzucę obowi moię, y będę wykrzykał nad ziemią Filistyńską.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Moab jest moją misą do mycia, na Edom rzucę mój sandał; zawiwatuję nad Filisteą.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Moab is my washpot; over Edom will I cast out my shoe; over Philistia will I triumph.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Moab is My washbasin; upon Edom I toss My sandal; over Philistia I shout in triumph.”
WEB · World English Bible, 2020: Moab is my wash pot. I will toss my sandal on Edom. I will shout over Philistia.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Moab lebes spei meæ: in Idumæam extendam calceamentum meum; mihi alienigenæ amici facti sunt.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מוֹאָ֤ב ׀ סִ֬יר רַחְצִ֗י עַל־אֱ֭דוֹם אַשְׁלִ֣יךְ נַעֲלִ֑י עֲלֵֽי־פְ֝לֶ֗שֶׁת אֶתְרוֹעָֽע׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου, ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἐπιβαλῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν.

Porównaj cały rozdział Ps 108 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rt 4,7–8 →
„A taki był dawniej zwyczaj w Izraelu co do prawa wykupu i co do zamiany dla zatwierdzenia każdej sprawy: człowiek zdejmował swój but i dawał go swojemu bliźniemu. Było to poświadczeniem w Izraelu. Wtedy ów spokrewniony powiedział do Boaza: Wykup je sobie. I zdjął swój but.”
Iz 14,29–32 →
„Nie raduj się, cała ziemio Filisteo, z tego, że został złamany kij tego, który cię bił, bo z korzenia węża wyjdzie żmija, jego płodem będzie ognisty smok latający. Pierworodni nędzarzy będą się paść, a ubodzy odpoczną bezpiecznie. Lecz twój korzeń wytępię głodem, a zabiję twoją resztkę.…”
J 13,8 →
„Piotr mu powiedział: Nigdy nie będziesz mył moich nóg. Jezus mu odpowiedział: Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał działu ze mną.”
J 13,14 →
„Jeśli więc ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi i wy powinniście sobie nawzajem myć nogi.”
2Sm 21,15–22 →
„Później znowu doszło do wojny między Filistynami a Izraelem. I Dawid wyruszył wraz ze swymi sługami i walczyli z Filistynami, a Dawid był znużony. Wtedy Iszbibenob, który wywodził się z synów pewnego olbrzyma, a którego włócznia ważyła trzysta syklów brązu i który miał przepasany nowy miecz…”