Studiuj werset

Księga Przysłów 27,7

„Dusza nasycona podepcze plaster miodu, a dla głodnej duszy wszystko, co gorzkie, jest słodkie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Dusza nasycona podepcze plastr miodu: a dusza głodna i gorzkie przyjmie za słodkie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Człowiek nie łaczny depce plastr, a człowieku głodnemu chociaż iest co gorzkiego, zda się mu słodko.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Dusza nasycona depcze plaster miodu, a dla duszy wygłodzonej wszystko, co gorzkie, jest słodkie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The full soul loatheth an honeycomb; but to the hungry soul every bitter thing is sweet.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The soul that is full loathes honey, but to a hungry soul, any bitter thing is sweet.
WEB · World English Bible, 2020: A full soul loathes a honeycomb; but to a hungry soul, every bitter thing is sweet.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נֶ֣פֶשׁ שְׂ֭בֵעָה תָּב֣וּס נֹ֑פֶת וְנֶ֥פֶשׁ רְ֝עֵבָ֗ה כָּל־מַ֥ר מָתֽוֹק׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ψυχὴ ἐν πλησμονῇ οὖσα κηρίοις ἐμπαίζει, ψυχῇ δὲ ἐνδεεῖ καὶ τὰ πικρὰ γλυκέα φαίνεται.

Porównaj cały rozdział Prz 27 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 15,16–17 →
„I pragnął napełnić swój żołądek strąkami, które jadały świnie, ale nikt mu nie dawał. Wtedy opamiętał się i powiedział: Iluż to najemników mego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja z głodu ginę.”
Lb 11,18–20 →
„A do ludu powiesz: Poświęćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso. Płakaliście bowiem, a to dotarło do uszu Pana: Któż nas nakarmi mięsem? Bo było nam lepiej w Egipcie! Pan da wam więc mięso i będziecie jeść.…”
Lb 21,5 →
„Lud zaczął więc mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: Dlaczego wyprowadziliście nas z Egiptu, abyśmy pomarli na tej pustyni? Bo nie ma chleba ani wody, a nasza dusza obrzydziła sobie ten cienki chleb.”
Lb 11,4–9 →
„A pospólstwo, które było wśród nich, ogarnęło pragnienie. Synowie Izraela też płakali na nowo i mówili: Któż nas nakarmi mięsem? Wspominamy ryby, które jedliśmy w Egipcie za darmo, ogórki, melony, pory, cebulę i czosnek.…”
Hi 6,7 →
„Czego się przedtem moja dusza nie chciała dotknąć, jest to teraz moim bolesnym pokarmem.”