Studiuj werset

Księga Liczb 19,5

„Potem każe spalić jałówkę na swoich oczach: spali jej skórę, mięso, krew wraz z jej odchodami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Potem każe tę jałowicę spalić przed oczyma swemi; skórę jej, i mięso jej, i krew jej, z gnojem jej spali."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Potem spalą tą jałówkę na jego oczach skórę, mięso oraz jej krew; niech ją spalą razem z odchodami.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I spali ją przed oczyma wszystkich, tak skórę i mięso jéj, jako krew i gnój w ogień wrzuciwszy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tamże przed nim krowa ona ma być spalona społu z skorą, z mięsem, ze krwią y z gnoiem iey.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And one shall burn the heifer in his sight; her skin, and her flesh, and her blood, with her dung, shall he burn:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then the heifer must be burned in his sight. Its hide, its flesh, and its blood are to be burned, along with its dung.
WEB · World English Bible, 2020: One shall burn the heifer in his sight; her skin, and her meat, and her blood, with her dung, shall he burn.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: comburetque eam cunctis videntibus, tam pelle et carnibus ejus quam sanguine et fimo flammæ traditis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְשָׂרַ֥ף אֶת־הַפָּרָ֖ה לְעֵינָ֑יו אֶת־עֹרָ֤הּ וְאֶת־בְּשָׂרָהּ֙ וְאֶת־דָּמָ֔הּ עַל־פִּרְשָׁ֖הּ יִשְׂרֹֽף׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ τὸ δέρμα καὶ τὰ κρέα αὐτῆς καὶ τὸ αἷμα αὐτῆς σὺν τῇ κόπρῳ αὐτῆς κατακαυθήσεται.

Porównaj cały rozdział Lb 19 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Wj 29,14 →
„A mięso cielca, jego skórę i jego odchody spalisz w ogniu za obozem, bo to jest ofiara za grzech.”
Kpł 4,11–12 →
„Skórę zaś tego cielca i całe jego mięso wraz z głową i nogami, jego wnętrzności i odchody; A więc całego cielca, wyniesie poza obóz na miejsce czyste, gdzie wysypuje się popiół, i spali go na drwach, na ogniu. Będzie spalony tam, gdzie wysypują popiół.”
Kpł 4,21 →
„Potem wyniesie tego cielca poza obóz i spali go, tak jak spalił pierwszego cielca. To jest ofiara za grzech zgromadzenia.”
Ps 22,14 →
„Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.”
Iz 53,10 →
„Lecz spodobało się Panu zetrzeć go i zgnębić. A po złożeniu swojej duszy na ofiarę za grzech, ujrzy swoje potomstwo, przedłuży swoje dni i to, co się podoba Panu, przez jego rękę szczęśliwie się spełni.”