Studiuj werset

Księga Kapłańska 21,22

„Może jednak spożywać chleb swego Boga, zarówno święty, jak i najświętszy."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Chleba jednak Boga swego z rzeczy najświętszych i poświęconych pożywać będzie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jednak może jadać chleb swojego Boga, zarówno z rzeczy najświętszych, jak i świętych.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Wszakże będzie pożywał chleba, który ofiarują w świątnicy:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A acz będzie pożywał chleba Boga swego, rzeczy poswięconych y naswiętszych.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He shall eat the bread of his God, both of the most holy, and of the holy.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He may eat the most holy food of his God as well as the holy food,
WEB · World English Bible, 2020: He shall eat the bread of his God, both of the most holy, and of the holy.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario,

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו מִקָּדְשֵׁ֖י הַקֳּדָשִׁ֑ים וּמִן־הַקֳּדָשִׁ֖ים יֹאכֵֽל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων φάγεται·

Porównaj cały rozdział Kpł 21 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Kpł 2,3 →
„To zaś, co zostanie z tej ofiary pokarmowej, będzie dla Aarona i jego synów. Jest to najświętsza część z ofiar ogniowych dla Pana.”
Kpł 2,10 →
„To zaś, co pozostanie z ofiary pokarmowej, będzie należeć do Aarona i jego synów. Jest to najświętsza część z ofiar ogniowych dla Pana.”
Kpł 6,16–17 →
„A to, co z niej zostanie, będą jeść Aaron i jego synowie. Będzie to spożywane bez zakwasu na miejscu świętym, spożyją to na dziedzińcu Namiotu Zgromadzenia. Nie będą tego piec na zakwasie.…”
Kpł 7,1 →
„Takie jest prawo ofiary za przewinienie: jest to rzecz najświętsza.”
Kpł 22,10–13 →
„Żaden obcy nie będzie jadł z rzeczy świętych: ani gość kapłana, ani jego najemnik nie będzie jadł z rzeczy świętych. A jeśli kapłan kupi człowieka za swoje pieniądze, to ten może je jeść, również urodzony w jego domu; oni mogą jeść z jego pokarmów.…”
Kpł 24,8–9 →
„W każdy dzień szabatu kapłan będzie je nieustannie układać przed Panem, biorąc je od synów Izraela jako wieczne przymierze. I będą należały do Aarona i jego synów: będą je jeść w miejscu świętym, gdyż jest to dla nich najświętsza rzecz ze spalanych ofiar Pana jako wieczysta ustawa.”
Lb 18,9–10 →
„To będzie należeć do ciebie z rzeczy najświętszych, które nie zostaną spalone: każda ich ofiara, każda ich ofiara pokarmowa, każda ich ofiara za grzech i każda ich ofiara za przewinienie, które będą mi składać, będą to rzeczy najświętsze dla ciebie i twoich synów.…”
Lb 18,19 →
„Wszystkie ofiary wzniesienia z poświęconych rzeczy, które będą przynosić Panu synowie Izraela, daję tobie, twoim synom i twoim córkom z tobą prawem wieczystym. Jest to wieczyste przymierze soli przed Panem, dla ciebie i twojego potomstwa wraz z tobą.”
1Kor 9,13 →
„Czy nie wiecie, że ci, którzy służą w tym, co jest święte, żyją ze świątyni, a ci, którzy służą przy ołtarzu, mają w ofiarach wspólny udział z ołtarzem?”