Studiuj werset

Księga Jonasza 4,7

„Ale nazajutrz o świcie Bóg sprawił, że robak podgryzł tę tykwę, tak że uschła."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wtem nazajutrz na świtaniu nagotował Bóg robaka, który podgryzł onę banię, tak, że uschła."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jednak nazajutrz, o świcie, Bóg wyznaczył robaka, który podgryzł ten rycynowy krzew; tak, że usechł.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I nagotował Bóg robaka, gdy wschodziło zaranie nazajutrz, i zaraził bluszcz, i usechł.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Potym Pan przepuścił robaka barzo rano nazaiutrz, ktory podgryzł banię iż vschła.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I wyznaczył Bóg robaka, aby wyszedł o świcie następnego dnia i podgryzł krzew rycynowy, by usechł.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: But God prepared a worm when the morning rose the next day, and it smote the gourd that it withered.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When dawn came the next day, God appointed a worm that attacked the plant so that it withered.
WEB · World English Bible, 2020: But God prepared a worm at dawn the next day, and it chewed on the vine so that it withered.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et paravit Deus vermen ascensu diluculi in crastinum: et percussit hederam, et exaruit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיְמַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ תּוֹלַ֔עַת בַּעֲל֥וֹת הַשַּׁ֖חַר לַֽמָּחֳרָ֑ת וַתַּ֥ךְ אֶת־הַקִּֽיקָי֖וֹן וַיִּיבָֽשׁ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς σκώληκι ἑωθινῇ τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐπάταξε τὴν κολοκύνθαν, καὶ ἀπεξηράνθη.

Porównaj cały rozdział Jon 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jl 1,12 →
„Uschła winorośl i zwiędło drzewo figowe; drzewo granatowe, palma, jabłoń i wszystkie drzewa polne uschły, bo radość znikła spośród synów ludzkich.”
Ps 90,5–6 →
„Porywasz ich jakby powodzią, są jak sen i jak trawa, która rośnie o poranku. Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha.”
Hi 1,21 →
„I powiedział: Nagi wyszedłem z łona swojej matki i nagi tam powrócę. Pan dał, Pan też wziął, niech imię Pana będzie błogosławione.”
Ps 30,6–7 →
„Powiedziałem w czasie mej pomyślności: Nigdy się nie zachwieję. Panie, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, strwożyłem się.”
Ps 102,10 →
„Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.”
Iz 40,6–8 →
„Głos przemówił: Wołaj. I zapytano: Co mam wołać? Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak kwiat polny. Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje na nie. Zaprawdę ludzie są trawą. Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo naszego Boga trwa na wieki.”