Studiuj werset

Księga Izajasza 23,7

„Czy to jest wasze wesołe miasto, którego historia sięga dawnych dni? Jego własne nogi zawiodą je na daleką wędrówkę."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Toż to jest miasto wasze weselące się? Jego starożytność jestci ode dni dawnych; ale go zawiodą nogi jego na daleką wędrówkę."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Czyż ta, to jest ta wasza wesoła? Jej początek od starożytnych dni, a jej stopy ją prowadziły, by przebywała w dali.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Izali to nie jest wasze, które się chlubiło zdawna z starożytności swojéj? powiodą je nogi jego w gościnę cudzą.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Yzali nie to iest miasto wasze weselące się, ktore się chlubi dawnoscią: Nogi iego zaprowadzą ie daleko w cudzą krainę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Is this your jubilant city, whose origin is from antiquity, whose feet have taken her to settle far away?
WEB · World English Bible, 2020: Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days, whose feet carried her far away to travel?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Numquid non vestra hæc est, quæ gloriabatur a diebus pristinis in antiquitate sua? Ducent eam pedes sui longe ad peregrinandum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הֲזֹ֥את לָכֶ֖ם עַלִּיזָ֑ה מִֽימֵי־קֶ֤דֶם קַדְמָתָהּ֙ יֹבִל֣וּהָ רַגְלֶ֔יהָ מֵֽרָח֖וֹק לָגֽוּר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οὐχ αὕτη ἦν ὑμῶν ἡ ὕβρις ἀπ᾿ ἀρχῆς πρὶν ἢ παραδοθῆναι αὐτήν;

Porównaj cały rozdział Iz 23 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 22,2 →
„Miasto pełne wrzasku i zgiełku, miasto wesołe! Twoi zabici nie padli od miecza ani nie zginęli w bitwie.”
Joz 19,29 →
„Potem granica skręcała do Rama aż do warownego miasta Tyr; stamtąd skręcała do Chosa i kończyła się przy morzu, od wybrzeża do Akzibu.”
Koh 10,7 →
„Widziałem sługi na koniach, a książąt idących pieszo jak słudzy.”
Iz 32,13 →
„Na ziemi mojego ludu wyrosną ciernie i osty – tak, we wszystkich wesołych domach w rozbawionym mieście.”
Iz 47,1–2 →
„Zstąp i usiądź w prochu, dziewico, córko Babilonu! Siądź na ziemi, a nie na tronie, córko chaldejska, gdyż już cię nie będą nazywać delikatną i rozkoszną. Weź żarna i miel mąkę, odkryj swoje warkocze, obnaż nogi, odkryj uda, brnij przez rzeki.”