Studiuj werset

Księga Hioba 20,21

„Z jego pokarmów nic nie zostanie, nie rozmnożą się jego dobra."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie zostało z jadła jego, i przeto nic nie zostanie z dóbr jego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Nic nie pozostanie od potraw iego, a nie będą trwałe dobra iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Nic nie pozostało z jego posiłku, dlatego też nie ostoi się jego mienie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: There shall none of his meat be left; therefore shall no man look for his goods.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Nothing is left for him to consume; thus his prosperity will not endure.
WEB · World English Bible, 2020: There was nothing left that he didn’t devour, therefore his prosperity will not endure.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Non remansit de cibo ejus, et propterea nihil permanebit de bonis ejus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֵין־שָׂרִ֥יד לְאָכְל֑וֹ עַל־כֵּ֝֗ן לֹא־יָחִ֥יל טוּבֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά.

Porównaj cały rozdział Hi 20 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (4)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 15,29 →
„Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.”
Hi 18,19 →
„Nie będzie miał syna ani wnuka pośród swego ludu i nikt nie pozostanie w jego mieszkaniach.”
Jr 17,11 →
„Jak kuropatwa gromadzi swoje jajka, ale ich nie wysiaduje, tak kto zbiera bogactwa niesprawiedliwie, zostawi je w połowie swoich dni, a u swego kresu okaże się głupcem;”
Łk 16,24–25 →
„Wtedy zawołał: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył koniec swego palca w wodzie i ochłodził mi język, bo cierpię męki w tym płomieniu. I powiedział Abraham: Synu, wspomnij, że za życia odebrałeś swoje dobro, podobnie jak Łazarz zło.…”