Studiuj werset

Księga Ezechiela 10,17

„Gdy tamci stawali, one stały, a gdy tamci się podnosili, one też się podnosiły wraz z nimi, bo był w nich duch istoty żywej."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Gdy oni stali, stały, a gdy się ponosili, podnosiły się też z nimi; bo duch zwierząt był w nich."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Kiedy oni stanęli – stanęły i one, a kiedy tamci się wznosili – i one się z nimi unosiły; bo duch samych istot był w tych kołach.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Gdy oni stali, stały: a z podniesionymi podnosiły się; bo duch żywota był w nich.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Gdy oni stali, stały też y ony, a gdy się oni podnosili, podnosiły sie też ony z nimi społu, abowiem był duch żywota w nich.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: When they stood, these stood; and when they were lifted up, these lifted up themselves also: for the spirit of the living creature was in them.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When the cherubim stood still, the wheels also stood still, and when they ascended, the wheels ascended with them, for the spirit of the living creatures was in the wheels.
WEB · World English Bible, 2020: When they stood, these stood. When they mounted up, these mounted up with them; for the spirit of the living creature was in them.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Stantibus illis stabant, et cum elevatis elevabantur: spiritus enim vitæ erat in eis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בְּעָמְדָ֣ם יַעֲמֹ֔דוּ וּבְרוֹמָ֖ם יֵר֣וֹמּוּ אוֹתָ֑ם כִּ֛י ר֥וּחַ הַחַיָּ֖ה בָּהֶֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν, καὶ ἐν τῷ μετεωρίζεσθαι αὐτὰ ἐμετεωρίζοντο μετ᾿ αὐτῶν, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν αὐτοῖς ἦν.

Porównaj cały rozdział Ez 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ez 1,20–21 →
„Dokądkolwiek zmierzał duch, tam szły – właśnie tam, gdzie zmierzał duch; a koła podnosiły się przed nimi, bo duch istot żywych był w kołach. Gdy one szły, poruszyły się i koła; gdy one stawały, zatrzymywały się i koła; a gdy podnosiły się ponad ziemię, wraz z nimi podnosiły się też koła, bo duch…”
Rz 8,2 →
„Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.”
Rdz 2,7 →
„Wtedy Pan Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. I człowiek stał się żywą duszą.”
Ez 1,12 →
„A każda z istot szła prosto przed siebie. Dokądkolwiek duch zmierzał, tam szły, a gdy szły, nie odwracały się.”
Ap 11,11 →
„A po trzech i pół dnia duch życia od Boga wszedł w nich i stanęli na nogach, a wielki strach padł na tych, którzy na nich patrzyli.”