Studiuj werset

2 Księga Samuela 3,32

„Gdy pogrzebali Abnera w Hebronie, król podniósł swój głos i zapłakał nad grobem Abnera, płakał też cały lud."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A gdy pogrzebli Abnera w Hebronie, podniósł król głos swój, i płakał nad grobem Abnerowym; płakał też wszystek lud."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A gdy w Hebronie pochowano Abnera, król podniósł swój głos i zapłakał nad grobem Abnera; płakał też cały lud.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A gdy pogrzebli Abnera w Hebron, podniósł król Dawid głos swój i płakał nad grobem Abnerowym, płakał téż i wszystek lud.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y pogrzebli Abnera w Hebron, a płakał krol głosem wielkiem nad grobem iego, Płakał też z niem y wszytek lud.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And they buried Abner in Hebron: and the king lifted up his voice, and wept at the grave of Abner; and all the people wept.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When they buried Abner in Hebron, the king wept aloud at Abner’s tomb, and all the people wept.
WEB · World English Bible, 2020: They buried Abner in Hebron; and the king lifted up his voice and wept at Abner’s grave; and all the people wept.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Cumque sepelissent Abner in Hebron, levavit rex David vocem suam, et flevit super tumulum Abner: flevit autem et omnis populus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּקְבְּר֥וּ אֶת־אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִשָּׂ֧א הַמֶּ֣לֶךְ אֶת־קוֹל֗וֹ וַיֵּבְךְּ֙ אֶל־קֶ֣בֶר אַבְנֵ֔ר וַיִּבְכּ֖וּ כָּל־הָעָֽם׃ פ
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ θάπτουσι τὸν Ἀβεννὴρ ἐν Χεβρών· καὶ ᾖρεν ὁ βασιλεὺς τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσε πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ Ἀβεννήρ.

Porównaj cały rozdział 2Sm 3 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 24,17 →
„Nie ciesz się, gdy twój nieprzyjaciel upadnie, i niech twoje serce się nie raduje, gdy się potknie;”
Hi 31,28 →
„I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.”
1Sm 30,4 →
„Wtedy Dawid i lud, który z nim był, podnieśli swój głos i płakali, aż im zabrakło sił do płaczu.”
2Sm 1,12 →
„Lamentowali i płakali, i pościli aż do wieczora po Saulu i jego synu Jonatanie, po ludzie Pana i po domu Izraela, że padli od miecza.”
2Sm 18,33 →
„Wtedy król zasmucił się, wstąpił do komnaty nad bramą i zapłakał. A idąc, tak mówił: Mój synu, Absalomie! Mój synu, mój synu, Absalomie! Obym ja umarł zamiast ciebie! Absalomie, mój synu, mój synu!”