Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję →
Odkryjbiblie.pl

Studiuj werset

2 Księga Samuela 14,6

„Twoja służąca miała dwóch synów, którzy pokłócili się ze sobą na polu. A gdy nie było nikogo, kto by ich rozdzielił, jeden uderzył drugiego i zabił go."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A służebnica twoja miała dwóch synów, którzy się powadzili z sobą na polu; a gdy nie był, ktoby je rozwadził, a ranił jeden drugiego, i zabił go."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013
Twoja służebnica miała dwóch synów, lecz oni pokłócili się ze sobą na polu, a nie było nikogo, kto by ich rozdzielił; tak, że jeden zranił drugiego, i go zabił.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923
A służebnica twoja miałam dwu synów, którzy zwadzili się z sobą na polu: i nie było, ktoby je mógł hamować, i ranił jeden drugiego i zabił go.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563
Miałam też ia służebnica twoia dwa syny, ktorzy gdy sie na polu zwadzili, niebył ktoby ie rozwadzić miał, y ranił ieden drugiego y zabił go.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769
And thy handmaid had two sons, and they two strove together in the field, and there was none to part them, but the one smote the other, and slew him.
BSB · Berean Standard Bible, 2023
And your maidservant had two sons who were fighting in the field with no one to separate them, and one struck the other and killed him.
WEB · World English Bible, 2020
Your servant had two sons; and they both fought together in the field, and there was no one to part them, but the one struck the other and killed him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592
Et ancillæ tuæ erant duo filii: qui rixati sunt adversum se in agro, nullusque erat qui eos prohibere posset: et percussit alter alterum, et interfecit eum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008
וּלְשִׁפְחָֽתְךָ֙ שְׁנֵ֣י בָנִ֔ים וַיִּנָּצ֤וּ שְׁנֵיהֶם֙ בַּשָּׂדֶ֔ה וְאֵ֥ין מַצִּ֖יל בֵּֽינֵיהֶ֑ם וַיַּכּ֧וֹ הָאֶחָ֛ד אֶת־הָאֶחָ֖ד וַיָּ֥מֶת אֹתֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.
καί γε τῇ δούλῃ σου δύο υἱοί, καὶ ἐμαχέσαντο ἀμφότεροι ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἀνὰ μέσον αὐτῶν, καὶ ἔπαισεν ὁ εἷς τὸν ἕνα ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν.

Porównaj cały rozdział 2Sm 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (3)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

  • Rdz 4,8 →

    „I Kain rozmawiał ze swoim bratem Ablem. A gdy byli na polu, Kain powstał przeciwko swemu bratu Ablowi i zabił go.”

  • Wj 2,13 →

    „A gdy wyszedł następnego dnia, oto kłócili się dwaj Hebrajczycy. Wtedy zapytał tego, który wyrządzał krzywdę: Dlaczego bijesz swego bliźniego?”

  • Pwt 22,26–27 →

    „Ale dziewczynie nic nie uczynisz; dziewczyna nie zasługuje na śmierć, gdyż jest podobnie jak w przypadku, gdy ktoś powstaje przeciwko swemu bliźniemu i morduje go. Napotkał ją bowiem w polu, a gdy zaślubiona dziewczyna krzyczała, nie było nikogo, kto by ją uratował.”

Odsyłacze: OpenBible.info (CC BY) — openbible.info. Licencja: Creative Commons Attribution.

Słowa oryginału (hebrajski · 15)

Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii (konkordancja).

וּלְשִׁפְחָֽתְךָ֙
u.le.shif.cha.te.Kha
i [należało] do służącej twojej
spójnik + przyimek + rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 2. os. · l.poj. · r.m.
שְׁנֵ֣י
she.Nei
dwa
rzeczownik · l.podw. · r. wspólny · st. konstruktowy (constructus)
בָנִ֔ים
va.Nim
synowie
rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. absolutny
וַיִּנָּצ֤וּ
vai.yi.na.Tzu
i walczyli ze sobą
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Nifal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.mn. · r.m.
שְׁנֵיהֶם֙
she.nei.Hem
obaj
rzeczownik · l.podw. · r. wspólny · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.mn. · r.m.
בַּשָּׂדֶ֔ה
ba.sa.Deh
na polu
przyimek · określona + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
וְאֵ֥ין
ve.'Ein
i nie ma
spójnik + rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)
מַצִּ֖יל
ma.Tzil
[był] wybawicielem
czasownik · Hifil · imiesłów · l.poj. · r.m. · st. absolutny
בֵּֽינֵיהֶ֑ם
bei.nei.Hem
między nimi
przymiotnik · liczebnik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus) + sufiks · 3. os. · l.mn. · r.m.
וַיַּכּ֧וֹ
vai.ya.Ko
i uderzył go
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Hifil · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m. + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
הָאֶחָ֛ד
ha.'e.Chad
ten jeden
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
אֶת־
'et-
[znacznik biernika]
partykuła · wskaźnik dopełnienia (nota accusativi)
הָאֶחָ֖ד
ha.'e.Chad
ten jeden
partykuła + rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
וַיָּ֥מֶת
vai.Ya.met
i on zabił
spójnik · następczy (waw consec.) + czasownik · Hifil · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
אֹתֽוֹ׃
'o.To
[znacznik biernika] jego
partykuła · wskaźnik dopełnienia (nota accusativi) + sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.

Cały rozdział 2Sm 14 w narzędziach

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.