Studiuj werset

1 Księga Kronik 23,25

„Dawid bowiem powiedział: Pan, Bóg Izraela, dał odpoczynek swemu ludowi i będzie mieszkał w Jerozolimie na wieki."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem rzekł Dawid: Dał odpocznienie Pan, Bóg Izraelski, ludowi swemu, i będzie mieszkał w Jeruzalemie aż na wieki."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Bowiem Dawid powiedział: WIEKUISTY, Bóg Israela, dał odpocznienie Swojemu ludowi i na wieki będzie mieszkał w Jeruszalaim.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Mówił bowiem Dawid: Dał Pan Bóg odpoczynienie Izraelowi, ludu swemu, i mieszkanie w Jeruzalem aż na wieki.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem rzekł Dawid, Pan Bog Izraelski dał odpoczynienie ludowi swemu, y będzie mieszkał w Ieruzalem aż na wieki.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For David said, The LORD God of Israel hath given rest unto his people, that they may dwell in Jerusalem for ever:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For David had said, “The LORD, the God of Israel, has given rest to His people and has come to dwell in Jerusalem forever.
WEB · World English Bible, 2020: For David said, “The LORD, the God of Israel, has given rest to his people; and he dwells in Jerusalem forever.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dixit enim David: Requiem dedit Dominus Deus Israël populo suo, et habitationem Jerusalem usque in æternum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֚י אָמַ֣ר דָּוִ֔יד הֵנִ֛יחַ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לְעַמּ֑וֹ וַיִּשְׁכֹּ֥ן בִּירוּשָׁלִַ֖ם עַד־לְעוֹלָֽם ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι εἶπε Δαυίδ· κατέπαυσε Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ τῷ λαῷ αὐτοῦ καὶ κατεσκήνωσεν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἕως αἰῶνος.

Porównaj cały rozdział 1Krn 23 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Sm 7,11 →
„Od czasu, kiedy ustanowiłem sędziów nad moim ludem Izraelem i dałem ci odpoczynek od wszystkich twoich wrogów. Tobie też Pan oznajmia, że zbuduje ci dom.”
1Krn 22,18 →
„Mówiąc: Czy Pan, wasz Bóg, nie jest z wami? Czy nie dał wam odpoczynku wokoło? Dał bowiem w moją rękę mieszkańców tej ziemi, a ziemia została poddana Panu i jego ludowi.”
Ps 132,13–14 →
„Pan bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie: To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.”
2Sm 7,1 →
„Gdy król zamieszkał w swoim domu, a Pan dał mu odpoczynek od wszystkich jego wrogów wokoło;”
Ps 135,21 →
„Niech będzie błogosławiony z Syjonu Pan, który mieszka w Jeruzalem. Alleluja.”
Za 8,3 →
„Tak mówi Pan: Wróciłem na Syjon i zamieszkam w Jerozolimie; a Jerozolima będzie nazwana Miastem Wiernym, a góra Pana zastępów – Górą Świętą.”
2Kor 6,16 →
„A co za porozumienie między świątynią Boga a bożkami? Wy bowiem jesteście świątynią Boga żywego, tak jak mówi Bóg: Będę w nich mieszkał i będę się przechadzał w nich, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.”
Kol 2,9 →
„Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa.”