Studiuj werset

1 Księga Królewska 20,4

„Król Izraela odpowiedział: Według twego słowa, królu, mój panie – twój jestem ja i wszystko, co mam."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I odpowiedział król Izraelski a rzekł: Według słowa twego królu, panie mój, twojem ja, i wszystko, co mam."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc król israelski mu odpowiedział: Według twojego rozkazu, mój panie i królu! Jestem twój, wraz ze wszystkim, co posiadam.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I odpowiedział król Izraelski: Według słowa twego, panie mój królu, twojem jest ja i wszystko moje.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Na to mu odpowiedział Krol Izraelski tymi słowy, Niechay się stanie Krolu moy panie iakoś rzekł, twoiciem ia y ze wszytkiem co iedno mam.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And the king of Israel answered and said, My lord, O king, according to thy saying, I am thine, and all that I have.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And the king of Israel replied, “Just as you say, my lord the king: I am yours, along with all that I have.”
WEB · World English Bible, 2020: The king of Israel answered, “It is according to your saying, my lord, O king. I am yours, and all that I have.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Responditque rex Israël: Juxta verbum tuum, domine mi rex, tuus sum ego, et omnia mea.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר כִּדְבָרְךָ֖ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ לְךָ֥ אֲנִ֖י וְכָל־אֲשֶׁר ־לִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἀπεκρίθη βασιλεὺς Ἰσραὴλ καὶ εἶπε· καθὼς ἐλάλησας, κύριέ μου βασιλεῦ, σὸς ἐγώ εἰμι καὶ πάντα τὰ ἐμά.

Porównaj cały rozdział 1Krl 20 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Kpł 26,36 →
„A tym, którzy z was pozostaną, ześlę do ich serc lękliwość w ziemiach ich wrogów, tak że będzie ich ścigać szelest opadającego liścia i będą uciekać jak przed mieczem, i będą padać, chociaż nikt nie będzie ich ścigać.”
Pwt 28,48 →
„I będziesz służył swoim wrogom, których Pan ześle na ciebie, w głodzie, w pragnieniu, w nagości i w niedostatku wszystkiego. I włoży żelazne jarzmo na twoją szyję, aż cię wyniszczy.”
Sdz 15,11–13 →
„Wyruszyło więc trzy tysiące mężczyzn z Judy na szczyt skały Etam i powiedzieli do Samsona: Czy nie wiesz, że Filistyni panują nad nami? I co nam uczyniłeś? I odpowiedział im: Jak oni mi uczynili, tak ja im uczyniłem. I powiedzieli mu: Przyszliśmy, aby cię związać i wydać w ręce Filistynów.…”
1Sm 13,6–7 →
„A gdy Izraelici widzieli, że są w niebezpieczeństwie – gdyż lud był strapiony – ukryli się w jaskiniach, zaroślach, skałach, twierdzach i jamach. Niektórzy Hebrajczycy przeprawili się za Jordan, do ziemi Gad i Gilead. Lecz Saul jeszcze został w Gilgal, a cały lud szedł za nim strwożony.”
2Krl 18,14–16 →
„Wtedy Ezechiasz, król Judy, posłał do króla Asyrii do Lakisz, mówiąc: Postąpiłem źle, odstąp ode mnie. Cokolwiek na mnie nałożysz, poniosę. Król Asyrii nałożył więc na Ezechiasza, króla Judy, trzysta talentów srebra i trzydzieści talentów złota.…”