Panie, wołam do ciebie, pospiesz ku mnie; wysłuchaj mego głosu, gdy wołam do ciebie.
Pieśń Dawidowa. Panie! wołam do ciebie, pośpiesz się do mnie: posłuchaj głosu mego, gdy wołam do ciebie.
Najedź na słowo (na telefonie: stuknij), żeby zobaczyć jego odpowiedniki w pozostałych przekładach i w oryginale.
Panie, wołam do ciebie, pospiesz ku mnie; wysłuchaj mego głosu, gdy wołam do ciebie.
Pieśń Dawidowa. Panie! wołam do ciebie, pośpiesz się do mnie: posłuchaj głosu mego, gdy wołam do ciebie.
Niech moja modlitwa będzie przed tobą jak kadzidło, a podniesienie moich rąk jak wieczorna ofiara.
Niech będzie przyjemna modlitwa moja, jako kadzidło przed obliczem twoim, a podnoszenie rąk moich jako ofiara wieczorna.
Panie, postaw straż przy moich ustach; strzeż drzwi moich warg.
Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
Nie skłaniaj mego serca ku złemu, abym nie popełniał czynów niegodziwych z ludźmi, którzy czynią nieprawość, i żebym się nie karmił ich rozkoszami.
Nie nachylaj serca mego do złej rzeczy, abym nie czynił spraw niepobożnych z mężami czyniącymi nieprawość, i żebym się nie karmił rozkoszami ich.
Niech mnie bije sprawiedliwy, a przyjmę to za miłosierdzie; i niech mnie strofuje, a będzie mi to jak wyborny olejek, który nie zaszkodzi mojej głowie; bo jeszcze będę się modlił w czasie ich nieszczęścia.
Niech mię bije sprawiedliwy, a przyjmę to za miłosierdzie; i niech mię gromi, a będzie mi to za najwyborniejszy olejek, który nie zarazi głowy mojej; albowiem jeszczeć modlitwa moja płatna będzie przeciwko złości ich.
Gdy ich sędziowie będą zrzuceni do miejsc skalistych, usłyszą moje słowa, bo są wdzięczne.
Niech będą zrzuceni do miejsc opoczystych sędziowie ich, aby słyszeli słowa moje, że były wdzięczne.
Jak gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak nasze kości są rozrzucone przy wejściu do grobu.
Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.
Ale podnoszę swoje oczy do ciebie, Boże, Panie; tobie ufam, nie porzucaj mojej duszy.
Ale do ciebie, Panie, Panie! podnoszę oczy moje; w tobie ufam, nie odpychaj duszy mojej.
Strzeż mnie od sidła, które zastawili na mnie, i od pułapek czyniących nieprawość.
Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, i od sideł czyniących nieprawość.
Niech niegodziwi wpadną w swoje sieci, podczas gdy ja ujdę cało.
Niech wpadną razem w sieci swoje niepobożni, a ja za tem przeminę.
UBG — Uwspółcześniona Biblia Gdańska © 2018 Fundacja Wrota Nadziei — licencja CC BY-ND 4.0.
BG — Biblia Gdańska (wyd. 1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.
Numeracja wersetów wszystkich przekładów jest uzgodniona z UBG; puste pole „—" oznacza, że dany przekład nie ma tu osobnego wersetu. Źródła i licencje przekładów →