Z Gibei przez Nob i Gat do Adullam
Początkiem mapy jest Gibea Saula, związana z dworem króla; zagrożenie życia zmusza Dawida do ucieczki (1 Sm 19,9–18). Epizody te należą do młodości Dawida, umieszczonej w chronologii mapy około 1010 p.n.e. Punkty przedstawiają wybrane miejsca dłuższej historii, a nie wszystkie postoje: opowiadanie obejmuje także schronienie u Samuela i pomoc Jonatana.
W Nob Dawid otrzymuje od kapłana Achimeleka chleby pokładne oraz miecz Goliata (1 Sm 21,1–9). Następnie szuka bezpieczeństwa w filistyńskim Gat, lecz rozpoznany przez otoczenie Akisza udaje obłąkanego (1 Sm 21,10–15). Z Gat uchodzi do jaskini Adullam, gdzie dołączają do niego krewni i około czterystu ludzi dotkniętych uciskiem, zadłużeniem lub rozgoryczeniem (1 Sm 22,1–2). Samotny zbieg staje się przywódcą grupy, za której przetrwanie musi odpowiadać.
En-Gedi i Ciklag: dwa rodzaje schronienia
Kolejny punkt prowadzi do En-Gedi, oazy przy zachodnim brzegu Morza Martwego (1 Sm 24). Strome zbocza, skały i jaskinie tworzą inny krajobraz niż pagórkowata Szefela wokół Adullam. Gdy Saul wchodzi do jaskini, Dawid ma sposobność go zabić, lecz odcina jedynie skraj jego szaty i powstrzymuje swoich ludzi przed atakiem (1 Sm 24,3–7).
„Niech Pan rozsądzi między mną a tobą i niech Pan za mnie zemści się na tobie. Lecz nie podniosę swojej ręki na ciebie.”
Ostatnim postojem jest Ciklag, przekazane Dawidowi przez Akisza po ponownym przejściu na stronę filistyńską (1 Sm 27,1–6). Dawid osiedla tam swoich ludzi wraz z rodzinami, ponieważ obawia się dalszego pościgu Saula. Nie jest to bezpośrednie przejście z jaskini do stałego domu: między En-Gedi a Ciklag rozgrywają się kolejne wydarzenia, między innymi spotkanie z Abigail i ponowne oszczędzenie Saula (1 Sm 25–26).
Czego nie wiemy — sporne lokalizacje
Gibea pozostaje sporna: tradycyjnie wskazuje się Tell el-Ful, inni badacze proponują pobliską Dżabę, czyli Gebę. Nob ma na mapie punkt orientacyjny na północny wschód od Jerozolimy; nie odnaleziono miasta, a Iz 10,32 pomaga jedynie określić jego ogólne otoczenie. Ciklag również nie ma rozstrzygniętej identyfikacji: proponuje się Tel Sera, Tel Chalif albo Chirbet ar-Rai.
Pewne Gat odpowiada Tell es-Safi, a miasto Adullam identyfikuje się z Tel Adullam w Szefeli. Ta pewność nie obejmuje jaskini z opowiadania, której nie potrafimy wskazać. Podobnie znana oaza En-Gedi nie wyznacza dokładnego miejsca spotkania z Saulem. Przerywane odcinki Nob–Gat i En-Gedi–Ciklag oznaczają nieznany lub schematyczny przebieg drogi, nie udokumentowane ścieżki przemarszu.
Dawid nie zdobywa tronu przez zabicie Saula
Wędrówka pokazuje napięcie między namaszczeniem Dawida a jego położeniem ściganego człowieka. Odmowa zabicia Saula nie oznacza, że wszystkie działania Dawida były wolne od przemocy; sam opis pobytu w Ciklag mówi o zbrojnych wyprawach (1 Sm 27,8–11). W sporze o tron Dawid nie sięga jednak po władzę przez zgładzenie króla, lecz pozostawia rozstrzygnięcie Jahwe. Czytana w tej perspektywie mapa pomaga dostrzec zarówno cierpliwość przyszłego władcy, jak i trudne wybory towarzyszące jego ucieczce.