Biblijny chrzest to akt całkowitego zanurzenia w wodzie osoby świadomie wierzącej. Greckie słowo „baptizo” dosłownie oznacza „zanurzyć”. W Piśmie Świętym chrzest symbolizuje śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie z Jeszuą (Jezusem), a także obmycie z grzechów i nowe życie w posłuszeństwie Bogu Jahwe. Nie jest to pokropienie niemowląt, lecz decyzja dorosłego człowieka.
Co znaczy greckie słowo tłumaczone jako „chrzest”?
W wielu dominujących tradycjach chrześcijańskich chrzest kojarzy się z polaniem lub pokropieniem głowy wodą, najczęściej w wieku niemowlęcym. Praktyka ta, choć głęboko zakorzeniona w historii i nauczaniu wielu kościołów, nie znajduje odzwierciedlenia w tekstach biblijnych. Pismo Święte jest najwyższym autorytetem, dlatego to w nim należy szukać definicji tego obrzędu.
Aby zrozumieć biblijny chrzest, należy sięgnąć do oryginalnego języka Nowego Testamentu. Greckie słowo baptizo (βαπτίζω) dosłownie oznacza „zanurzyć”, „pogrążyć” lub „utonąć”. W czasach biblijnych termin ten był używany powszechnie na przykład do opisu farbowania tkanin, które wymagało całkowitego włożenia materiału do barwnika. Zatem już sama etymologia wskazuje, że chrzest wymaga dużej ilości wody i pełnego zanurzenia całego ciała.
Jak chrzczono w Nowym Testamencie?
Pismo Święte konsekwentnie ukazuje chrzest jako wydarzenie wymagające wejścia do wody. Kiedy Jan Chrzciciel udzielał chrztu, celowo wybierał miejsca, gdzie było jej pod dostatkiem: „Także Jan chrzcił w Ainon, blisko Salim, bo było tam wiele wody. A ludzie przychodzili i chrzcili się” (J 3,23). Gdyby chrzest polegał jedynie na pokropieniu, duża ilość wody nie byłaby konieczna.
Sam Jeszua (Jezus) dał nam przykład, przyjmując chrzest w rzece Jordan. Ewangelia Marka opisuje ten moment słowami: „A w tych dniach przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie. A zaraz, wychodząc z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa i Ducha jak gołębicę zstępującego na niego” (Mk 1,9-10). Fraza „wychodząc z wody” jasno wskazuje na wcześniejsze całkowite zanurzenie.
Podobny obraz znajdujemy w Dziejach Apostolskich w historii Filipa i dworzanina etiopskiego. Kiedy dworzanin uwierzył w ewangelię, poprosił o chrzest. Tekst biblijny mówi: „Kazał więc zatrzymać wóz. Obaj, Filip i eunuch, zeszli do wody i ochrzcił go. A gdy wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa…” (Dz 8,38-39). Ponownie widzimy tu fizyczne zejście do wody i wyjście z niej obu mężczyzn.
Co symbolizuje zanurzenie w wodzie?
Dlaczego pełne zanurzenie jest tak istotne? Apostoł Paweł wyjaśnia, że chrzest to głęboko symboliczny akt utożsamienia się ze śmiercią, pogrzebem i zmartwychwstaniem Jeszui. W Liście do Rzymian czytamy: „Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Jezusie Chrystusie, w jego śmierci zostaliśmy ochrzczeni? Zostaliśmy więc pogrzebani z nim przez chrzest w śmierci, aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia” (Rz 6,3-4).
Zanurzenie pod wodę symbolizuje śmierć i pogrzebienie starego, grzesznego człowieka. Wynurzenie z wody to zmartwychwstanie do nowego życia. Polanie lub pokropienie wodą całkowicie zaciera tę biblijną symbolikę pogrzebu.
Ponadto, biblijny chrzest jest nierozerwalnie związany ze świadomą wiarą i upamiętaniem. W dniu Pięćdziesiątnicy apostoł Piotr nawoływał: „Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów…” (Dz 2,38). Upamiętanie oznacza odwrócenie się od grzechu (którym jest łamanie Prawa Bożego) i powrót do posłuszeństwa Stwórcy, Jahwe. Łaska nie znosi posłuszeństwa Torze, ale daje nam nowe serce, byśmy mogli żyć zgodnie z Jego wolą. Z tego powodu biblijny chrzest może przyjąć tylko osoba świadoma, zdolna do uwierzenia i podjęcia decyzji o zmianie życia, a nie nieświadome niemowlę.
Podsumowanie
Biblijny chrzest to akt całkowitego zanurzenia w wodzie, przeznaczony wyłącznie dla osób świadomie wierzących i pokutujących ze swoich grzechów. Stanowi on widzialny znak wewnętrznej przemiany, symbolizując pogrzebanie starego życia i narodzenie się na nowo do posłuszeństwa Bogu Jahwe oraz naśladowania Jeszui. Zastąpienie tej praktyki pokropieniem niemowląt jest tradycją, która nie znajduje potwierdzenia w autorytecie Pisma Świętego.
Zobacz też: Baptizo (βαπτίζω) — co znaczy „chrzcić” po grecku · Jahwe · Jeszua (Jezus) · Apostoł (szaliach) · Ewangelia Marka · Jan Chrzciciel
