Tak, Dziesięć Przykazań nadal w pełni obowiązuje każdego chrześcijanina, ponieważ Boże Prawo jest wieczne i odzwierciedla sprawiedliwy oraz niezmienny charakter Stwórcy. Jeszua (Jezus) jednoznacznie zapowiedział, że nie przyszedł znieść Prawa, a prawdziwa wiara w Boga Jahwe (PAN) nie unieważnia Jego Przykazań, lecz utwierdza je w codziennym życiu każdego wierzącego.
Co Jeszua powiedział o zniesieniu Prawa i Proroków?
Słowa Mesjasza wypowiedziane podczas Kazania na Górze stanowią fundament dla zrozumienia roli Bożego Prawa w życiu wierzącego. Jeszua wyraźnie sprzeciwił się poglądowi, jakoby Jego misja polegała na unieważnieniu nauk Tory i Proroków.
„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni. Kto by więc złamał jedno z tych najmniejszych przykazań i uczyłby tak ludzi, będzie nazwany najmniejszym w królestwie niebieskim. A kto by je wypełniał i uczył, ten będzie nazwany wielkim w królestwie niebieskim.” — Mt 5,17-19 (UBG)
Apostoł Paweł, odpierając zarzuty, że nauka o usprawiedliwieniu z wiary prowadzi do odrzucenia Prawa Bożego, postawił sprawę niezwykle jasno w Liście do Rzymian.
„Czy więc obalamy prawo przez wiarę? Nie daj Boże! Przeciwnie, utwierdzamy prawo.” — Rz 3,31 (UBG)
Apostoł Jan w swoich listach wielokrotnie powracał do tematu posłuszeństwa i wskazywał, że prawdziwe poznanie Boga oraz miłość do Niego objawiają się w zachowywaniu przykazań Stwórcy.
„Na tym bowiem polega miłość Boga, że zachowujemy jego przykazania, a jego przykazania nie są ciężkie.” — 1 J 5,3 (UBG)
„A po tym poznajemy, że go znamy, jeśli zachowujemy jego przykazania. Kto mówi: Znam go, a nie zachowuje jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy.” — 1 J 2,3-4 (UBG)
Co znaczy, że Mesjasz przyszedł Prawo „wypełnić”?
Wielu współczesnych czytelników Biblii zastanawia się, co oznacza stwierdzenie Jeszui, że przyszedł Prawo „wypełnić”. W semickim kontekście nauczania I wieku słowo to oznacza nadanie Prawu pełnego, właściwego znaczenia, wyjaśnienie go i pokazanie w doskonałej praktyce, a nie jego zlikwidowanie. Dopóki istnieją niebo i ziemia, żaden element Dekalogu nie traci swojej mocy prawnej. Boże Prawo nie jest przestarzałym kodeksem prawnym, lecz doskonałą instrukcją życia ukazującą świętość Boga Jahwe.
Wiara nie stoi w sprzeczności z posłuszeństwem. Przeciwnie – wiara w Mesjasza sprawia, że człowiek zyskuje nowe serce i Ducha Świętego, który uzdalnia go do przestrzegania przykazań. Miłość do Boga wyraża się w pełnym szacunku stosowaniu się do Jego woli, a apostoł Jan przypomina, że przykazania te „nie są ciężarem” (1 J 5,3) dla kogoś, kto narodził się z Boga. Mędrzec w Księdze Koheleta podsumował całą ludzką egzystencję w prostej prawdzie: bój się Boga i przestrzegaj Jego przykazań, bo to jest cały obowiązek człowieka (Koh 12,13).
Dotyczy to bez wyjątku wszystkich dziesięciu przykazań, łącznie z czwartym przykazaniem o Szabacie. Bóg ustanowił siódmy dzień tygodnia jako dzień odpoczynku i świętego zgromadzenia. Pismo Święte nigdzie nie odwołuje tego nakazu ani nie przenosi go na inny dzień. Złamanie któregokolwiek z przykazań niszczy spójność całej Bożej woli. Jak napisał apostoł Jakub: kto przestrzega całego Prawa, a uchybi w jednym przykazaniu, staje się winny wszystkich (Jk 2,10-11). Dlatego próba usunięcia Szabatu z Dekalogu jest samowolną ingerencją człowieka w wieczne Prawo Stwórcy.
Czy przykazanie miłości zastąpiło Dekalog?
Jednym z najpopularniejszych błędnych przekonań jest pogląd, że Mesjasz zastąpił Dziesięć Przykazań „nowym przykazaniem miłości”. W rzeczywistości Jeszua, cytując Torę, wskazał, że dwa największe przykazania – miłość do Boga i miłość do bliźniego – stanowią fundament, na którym opiera się całe Prawo i Prorocy. Miłość nie anuluje Prawa, lecz określa jego cel. Dziesięć Przykazań to po prostu szczegółowy opis tego, jak miłość do Boga (pierwsze cztery przykazania) oraz miłość do drugiego człowieka (pozostałe sześć przykazań) wyglądają w praktyce.
Innym częstym błędem jest twierdzenie, że chrześcijanie pod Nowym Przymierzem są całkowicie wolni od Prawa. Pismo Święte naucza jednak, że obietnica Nowego Przymierza polega na tym, iż Bóg Jahwe wypisze swoje Prawo na sercach i umysłach wierzących, a nie na tym, że je unieważni. Wolność w chrześcijaństwie oznacza wolność od potępienia i niewoli grzechu, a nie licencję do łamania Bożych Przykazań.
Trzecim nieporozumieniem jest uważanie Dekalogu za „prawo mojżeszowe”, które rzekomo przestało obowiązywać wraz ze śmiercią Chrystusa. Dekalog został podyktowany osobiście przez Boga Jahwe i wypisany Jego własnym palcem na kamiennych tablicach, co podkreśla jego niezmienny i ponadczasowy charakter dla całego ludu Bożego.
Jak sprawdzić własne życie w świetle Dekalogu?
Zrozumienie, że Dziesięć Przykazań nadal obowiązuje, wymaga od każdego wierzącego rzetelnej weryfikacji dotychczasowego życia i przekonań. Pierwszym krokiem jest zestawienie własnych praktyk z czystym słowem Pisma Świętego, a nie z ludzką tradycją czy zwyczajami religijnymi. Jeśli Biblia nakazuje świętować Szabat siódmego dnia, człowiek szukający prawdy powinien podporządkować swoje plany i styl życia woli Stwórcy, odrzucając bezpodstawne tradycje ludzkie.
Weryfikacja ta dotyczy również relacji z bliźnimi i codziennej uczciwości. Przestrzeganie Przykazań nie jest próbą zasłużenia na zbawienie własnymi uczynkami – zbawienie jest darmowym darem łaski przez wiarę w Jeszuę. Posłuszeństwo jest jednak naturalnym owocem tej wiary oraz dowodem miłości do Boga (1 J 2,3-4). W praktyce oznacza to codzienne podejmowanie decyzji w oparciu o wolę Jahwe, modlitwę o prowadzenie Ducha Świętego oraz odwagę do żywego świadczenia o Bożym Prawie we współczesnym świecie.
Powiązane pytania
- Czym jest Dzień Jahwe (dzień Pański) w proroctwach?
- Czym jest ewangelia? Dobra nowina według Pisma
- Kim jest 144 tysiące z Apokalipsy?
- Kim są dwaj świadkowie z Apokalipsy?
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Dziesięć przykazań · Sabat · Jeszua (Jezus) · Jahwe · Apostoł (szaliach) · Mesjasz (Maszijach)
