Dwaj świadkowie z Apokalipsy to dwie prorockie postaci lub wspólnoty powołane przez Boga, które w czasach ostatecznych składają potężne świadectwo prawdzie Jahwe (PAN) (PANU), działając w duchu i mocy Mojżesza oraz Eliasza. Ubrani w wory, zwiastują upamiętanie, stawiając opór zwiedzeniu, a po wypełnieniu swojej misji zostają zabici, by po trzech i pół dnia zmartwychwstać.
Co Apokalipsa mówi o drzewach oliwnych i świecznikach?
Księga Objawienia przedstawia tych świadków w ścisłym powiązaniu ze starotestamentową symboliką. Przypisano im funkcję dwóch drzew oliwnych i dwóch świeczników stojących przed Bogiem ziemi.
„I dam władzę dwóm moim świadkom, którzy będą prorokować przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni ubrani w wory. Oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, które stoją przed Bogiem ziemi.” — Ap 11,3-4 (UBG)
Ich służba charakteryzuje się niezwykłą władzą nad żywiołami i zdolnością sprowadzania plag na ziemię, co bezpośrednio nawiązuje do cudów czynionych w przeszłości przez wielkich mężów Bożych.
„A gdy ktoś chce ich skrzywdzić, ogień wychodzi z ich ust i pożera ich wrogów. Jeśli więc ktoś chciałby ich skrzywdzić, w ten sposób musi być zabity. Oni mają władzę zamknąć niebo, aby nie padał deszcz za dni ich prorokowania, i mają władzę nad wodami, aby je zamieniać w krew i porazić ziemię wszelkimi plagami, ilekroć zechcą.” — Ap 11,5-6 (UBG)
Po zakończeniu ich proroczego posłannictwa przychodzi czas próby, w którym Bestia pokonuje ich i zabija, lecz Jahwe zmartwychwstaje swoich sług na oczach zdumionego świata.
„A po trzech i pół dnia duch życia od Boga wszedł w nich i stanęli na nogach, a wielki strach padł na tych, którzy na nich patrzyli. Potem usłyszeli donośny głos z nieba mówiący: Wstąp tutaj. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich nieprzyjaciele patrzyli na nich.” — Ap 11,11-12 (UBG)
Do czego nawiązuje obraz dwóch świadków w Starym Testamencie?
Kim dokładnie są ci dwaj świadkowie? Aby to zrozumieć, musimy sięgnąć do Starego Testamentu, który stanowi klucz do zrozumienia całej symboliki Apokalipsy. Prorok Zachariasz opisuje dwie gałązki oliwne stojące przy Panu całej ziemi (Za 4,14), symbolizujące namaszczonych liderów, przez których Duch Boży działa w świecie. W tradycji hebrajskiej liczba „dwa” oznacza również pełne, prawnie wiążące świadectwo – zgodnie z Prawem Mojżeszowym każdy wyrok i każde oficjalne poświadczenie musiało opierać się na wypowiedzi co najmniej dwóch świadków.
Wśród badaczy Pisma przylegających do zasady sola scriptura występują dwa główne odczytania tej zapowiedzi, które nie wykluczają się wzajemnie, lecz dopełniają. Pierwsze widzi w dwóch świadkach dosłowne postaci działające w mocy i duchu Mojżesza oraz Eliasza. Prorok Malachiasz zapowiadał przyjście Eliasza przed nadejściem wielkiego i strasznego dnia Jahwe (Ml 4,5-6). Mojżesz reprezentuje Torę (Prawo), a Eliasz Proroków – dwaj świadkowie są zatem ucieleśnieniem pełnego świadectwa Pisma, wskazującego na Mesjasza, Jeszuę (Jezusa). Ich zdolność do zamykania nieba, aby nie padał deszcz (jak za dni Eliasza), oraz zamieniania wody w krew i sprowadzania plag (jak Mojżesz w Egipcie) jednoznacznie odsyła czytelnika do tych dwóch filarów wiary Izraela.
Drugie odczytanie ma charakter korporacyjny i widzi w dwóch świadkach żywy, prorokujący Kościół czasów ostatecznych – resztkę ludu Bożego składającą się z wierzących pochodzenia żydowskiego oraz z narodów. Ubranie w wory symbolizuje pokutę, smutek nad grzechem świata i wezwanie do upamiętania. Kościół ten, napełniony Duchem Świętym, głosi prawdę Pisma w obliczu narastającego odstępstwa. Zabójstwo świadków i ich cudowne zmartwychwstanie odzwierciedlają los samego Jeszui (Jezusa) oraz zapowiadają ostateczny tryumf wiernych nad siłami ciemności. Bez dogmatyzowania w kwestii tego, czy będą to dwie konkretne osoby, czy też dwuczęściowa wspólnota świadków, Pismo jednoznacznie wskazuje na ich bezkompromisowe posłuszeństwo Bożemu Słowu.
Czy dwaj świadkowie to konkretne postacie naszych czasów?
Wielu czytelników ulega spekulacjom, próbując utożsamiać dwóch świadków z konkretnymi współczesnymi postaciami politycznymi, przywódcami religijnymi lub instytucjami państwowymi. Jednym z popularnych błędów jest uznawanie ich za symbole wyłącznie świeckich systemów czy organizacji gospodarczych. Pismo jednoznacznie określa ich jako proroków działających w mocy Ducha Bożego, głoszących pokutę i powrót do Bożych przykazań, co wyklucza jakąkolwiek świecką czy polityczną interpretację.
Innym błędem jest sprowadzanie tych postaci do koncepcji obecnych w tradycjach pozabiblijnych, przypisujących im rolę bezcielesnych patronów bądź pośredników w niebie. Pismo Święte kategorycznie odrzuca kult patronów i modlitwy do zmarłych. Dwaj świadkowie są ziemskimi sługami Boga, którzy wypełniają powierzoną misję na ziemi w konkretnym momencie historii, a cała chwała za ich cuda należy się wyłącznie Jahwe.
Często spotyka się także pogląd, że ich śmierć i zmartwychwstanie to jedynie poetycka metafora przetrwania abstrakcyjnej idei prawdy. Jednak tekst Apokalipsy opisuje to wydarzenie w sposób niezwykle realistyczny i dosłowny: strach spada na mieszkańców ziemi, a głos z nieba wzywa ich do wstąpienia na wyżyny. Ignorowanie mocnego, prorockiego działania Boga i sprowadzanie tekstów eschatologicznych do czystej filozofii odziera Boże Objawienie z jego właściwej powagi.
Czego postawa dwóch świadków wymaga od nas?
Postawa dwóch świadków stanowi bezpośrednie wyzwanie dla każdego, kto pragnie wiernie naśladować Jeszuę (Jezusa). Przypomina nam, że prawdziwe świadectwo wiary często wymaga ogromnej odwagi w głoszeniu prawdy, nawet gdy spotyka się to z wrogością i oporem świata. Ubranie w wory wzywa nas do osobistej pokuty i współczucia nad światem pogrążonym w grzechu, zamiast popadania w duchową pychę.
W praktyce oznacza to budowanie wiary wyłącznie na fundamencie Słowa Bożego, z dala od ludzkich tradycji i bezużytecznych spekulacji. Zamiast lęku przed trudnymi czasami, wierzący otrzymują zapewnienie, że Jahwe sprawuje pełną kontrolę nad historią. Nawet jeśli świadkowie prawdy zostają chwilowo pokonani, ostateczne zwycięstwo i zmartwychwstanie należą do Boga. Naszym zadaniem dzisiaj jest trwanie w prawdzie Prawa i Proroków oraz odważne wyznawanie Jeszui jako jedynego Pana.
Powiązane
- Co Biblia mówi o stworzeniu świata? Stworzenie a ewolucja
- Dlaczego Bóg dopuszcza zło i cierpienie?
- Dlaczego w Starym Testamencie składano ofiary ze zwierząt?
- Kim byli synowie Boży i nefilim z Księgi Rodzaju?
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Jahwe · Wyżyny (bamot) — dlaczego nawet dobrzy królowie ich nie usunęli · Zachariasz — znaczenie imienia · Malachiasz — znaczenie imienia · Mojżesz — znaczenie imienia · Eliasz — znaczenie imienia
